Dodatek za rozłąkę

W przypadku, kiedy zaistnieje zmiana miejsca pracy przez pracownika zatrudnionego na umowę o pracę, może wyniknąć konieczność przeniesienia go do innej miejscowości niż miejsce jego stałego zamieszkania. W związku z tą sytuacją, jeżeli posiada on rodzinę w postaci małżonka i (choć niekoniecznie) dzieci, to przysługuje mu prawo do otrzymywania świadczenia w postaci dodatku za rozłąkę.

Dla kogo dodatek?

Pracownik czasowo przeniesiony to taki, który wyraził zgodę na okresowe przeniesienie go do pracy na inny teren poza miejscowość stałego zamieszkania (zakwaterowania). Dotyczy to pracowników zatrudnionych w miejscowości stałego zamieszkania lub codziennie dojeżdżających do pracy z miejscowości stałego zamieszkania. Jak również tych, którzy mają miejsce pracy bądź w innej miejscowości niż miejscowość stałego zamieszkania, mieszkających w hotelu pracowniczym lub kwaterze wynajętej przez przedsiębiorstwo. W praktyce oznacza to tyle, że niezależnie czy dojeżdżamy, czy mieszkamy poza miejscowością swego zamieszkania, dodatek winniśmy otrzymywać, chyba że przydzielono nam służbowe mieszkanie, do którego możemy się przenieść wraz z rodziną, czyli takiego, w którym istnieje odpowiedni standard itp. często pracodawcy naginają nieco przepisy i odmawiają przyznania pracownikom dodatku za rozłąkę, jeżeli zaoferowali mu kwaterę wynajętą bądź należącą do firmy, a mieszka tam sam pracownik, np. z przyczyn utrzymania posady przez małżonkę w dotychczasowym miejscu zamieszkania.

Pierwotnie przepisy dotyczące zwolnienia z podatku dochodowego odnosiły się do świadczeń przysługujących pracownikom zatrudnionym w państwowych przedsiębiorstwach budowlano-montażowych oraz przedsiębiorstwach (zakładach), w których 1 kwietnia 1981 r. w zakresie świadczeń dla czasowo przeniesionych obowiązywały zasady określone w układzie zbiorowym pracy dla budownictwa. Jednak obecnie dodatek za rozłąkę przysługuje również innym pracownikom.