VAT po przystąpieniu Polski do Unii Europejskiej

Od przystąpienia Polski w szeregi państw członkowskich Unii Europejskiej zmieniło się kilka podstawowych rzeczy związanych z handlowymi transakcjami dokonywanymi z innymi państwami członkowskimi Unii.

Zniesione bariery?

Przystąpienie Polski do UE spowodowało zniesienie granic celno - podatkowych Polski z krajami członkowskimi UE. Transakcje handlowe dokonywane z tymi krajami nie są już określane dla potrzeb podatku VAT jak transakcje eksportowe czy importowe.
Zniesienie granic pomiędzy państwami członkowskimi Unii Europejskiej oznacza zniesienie obowiązku deklarowania na granicach wewnętrznych Unii wywożonych lub przywożonych towarów.

Jedynym utrudnieniem wynikającym ze zniesienia granic celno - podatkowych jest konieczność zgłaszania przez przedsiębiorcę do właściwego urzędu skarbowego faktu, że są zainteresowani dokonywaniem czynności handlowych z podmiotami gospodarczymi, które mają siedzibę w innych krajach członkowskich Unii.

Swoboda przepływu towarów

Oprócz nowych przepisów związanych ze zniesieniem barier celno - podatkowych musimy także liczyć się z tym, że w Unii Europejskiej obowiązuje zasada swobody przepływu towarów. Będąc członkami UE podlegamy jej.

Zasada ta polega na nieskrępowanym obrocie między państwami członkowskimi wskutek wyeliminowania rożnych form kontroli granicznej, jak również usunięciu innych barier istniejących na rynkach europejskich.

Od momentu, przystąpienia Polski do Unii Europejskiej, podatek VAT od towarów przywożonych do Polski z innych państw członkowskich  UE nie jest pobierany przy przekraczaniu granicy, gdyż została ona zniesiona..

Przedsiębiorcy obecnie mają za zadanie złożenie odpowiedniej deklaracji VAT (podatku płaconego dla celów transakcji wewnątrzwspólnotowych), w której będą sprecyzowane wszystkie dane dotyczące zaistniałej transakcji.

WNT i WDT

W imporcie, zastąpionym wyrażeniem - wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów (WNT), oraz w eksporcie, zastąpionym wyrażeniem - wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów (WDT), podstawa opodatkowania jest ustalona co do zasady, na podstawie takich samych elementów, jak w obrocie krajowym.

Dla opodatkowania nabycia wewnątrzwspólnotowego towarów czy usług stosowane są stawki, które są właściwe dla takich samych towarów czy usług stosowanych w kraju nabywcy.

Wysokość stawki podatkowej jest w znacznej mierze zależna od wysokości, jaką osiągnęła stawka obowiązująca w momencie powstania obowiązku podatkowego.
Pojęcie importu i eksportu nadal istnieje, ale jest obecnie zarezerwowane dla tylko dla transakcji z podmiotami gospodarczymi mającymi swą siedzibę i działającymi na terenie tak zwanych krajów trzecich, czyli tych nie będących członkami Unii Europejskiej. Stosuje się to również do terytoriów państw członkowskich, które zostały wyłączone z terytorium UE.