Niekiedy bardzo potrzebne, a i często konieczne wycenianie aktywów i pasywów, nastręcza albo wiele problemów albo wcale, lecz często później okazuje się, że nie wszystko w takiej wycenie zostało ujęte.
Podstawa prawna
Aktem prawnym normujący sposób wyceny aktywów i pasywów jest ustawa o rachunkowości z dnia 29 września 1994 roku.
Jak czytamy w art. 28. na dzień bilansowy aktywa i pasywa, w zależności od ich specyfiki wycenia się w sposób następujący:
- inwestycje rozpoczęte - według cen nabycia lub kosztów wytworzenia,
- udziały w innych jednostkach i długoterminowe papiery wartościowe (lokaty) - według cen nabycia pomniejszonych o odpisy spowodowane trwałą utratą ich wartości,
- środki trwałe oraz wartości niematerialne i prawne - według cen nabycia lub kosztów wytworzenia, lub wartości po aktualizacji wyceny pomniejszonych o odpisy amortyzacyjne (umorzeniowe),
- zapasy rzeczowych składników majątku obrotowego oraz krótkoterminowe papiery wartościowe (przeznaczone do obrotu), z zastrzeżeniem pkt 5 - według cen nabycia lub kosztów wytworzenia nie wyższych od ich cen sprzedaży netto na dzień bilansowy,
dłużne papiery wartościowe - według cen sprzedaży, z tym że różnice między ceną nabycia a aktualną ceną sprzedaży zalicza się do kosztów lub przychodów z operacji finansowych,
- należności i zobowiązania, w tym również z tytułu pożyczek - w kwocie wymagającej zapłaty,
- środki pieniężne, kapitały (fundusze), wyemitowane papiery wartościowe oraz pozostałe aktywa i pasywa - według wartości nominalnej.
Cena nabycia i sprzedaży
Cena nabycia to nic innego jak rzeczywista cena zakupu składnika majątku. Obejmuje ona kwotę należną sprzedającemu, jednak bez naliczonego podatku od towarów i usług.
Natomiast w przypadku importu powiększona zostaje o obciążenia o charakterze publiczno-prawnym oraz powiększona o koszty bezpośrednio związane z zakupem i przystosowaniem składnika majątku do stanu zdatnego do używania. Wlicza się w to również koszty transportu, jak też załadunku i wyładunku. Cena ta w przypadku importu jest pomniejszona o zmniejszenie ceny (rabaty, opusty itp.) i odzyski.
W sytuacji, kiedy nie jest możliwe ustalenie ceny nabycia składnika majątku, a w szczególności otrzymanego w formie darowizny, to wówczas jego wyceny dokonuje się według ceny sprzedaży takiego samego lub podobnego przedmiotu.
Cenę sprzedaży netto składnika majątku należy definiować jako możliwą do uzyskania w dniu bilansowym cenę sprzedaży bez należnego podatku od towarów i usług, która jest pomniejszona o:
- rabaty i opusty,
- przypadający od sprzedaży podatek akcyzowy,
- koszty związane z przystosowaniem składnika majątku do sprzedaży i doprowadzenia jej do skutku.
Natomiast cena ta jest powiększoną o należną dotację przedmiotową.
Ceną sprzedaży jest również kurs giełdowy danego produktu.
W sytuacji, kiedy niemożliwe jest ustalenie ceny sprzedaży netto (kursu giełdowego) danego składnika majątku, należy oszacować jego przypuszczalną wartość rynkową netto na dzień bilansowy.