Działalność gospodarcza obcokrajowców na terenie Polski

Po dziś dzień z wprowadzonymi niewielkimi zmianami obowiązują przepisy dotyczące zakładania przedsiębiorstw czy wchodzenia w spółki osób zagranicznych na terenie Polski zgodne z ustawą z dnia 6 lipca 1982 r. o zasadach prowadzenia na terytorium Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej działalności gospodarczej w zakresie drobnej wytwórczości przez zagraniczne osoby prawne i fizyczne (Dz.U. z 1989 r., Nr 27, poz. 148, zm.: Dz.U. z 1989 r., Nr 74, poz. 442; Dz.U. z 1991 r., Nr 60, poz. 253; Dz.U. z 1991 r., Nr 111, poz. 480; Dz.U. z 1994 r., Nr 121, poz. 591; Dz.U. z 1997 r., Nr 121, poz. 769; Dz.U. z 1997 r., Nr 121, poz. 770; Dz.U. z 1998 r., Nr 106, poz. 668).

Dla kogo?

Ustawa ta została stworzona z myślą o zwiększeniu przy udziale zagranicznych osób prawnych i fizycznych, a w szczególności Polonii, produkcji i usług na potrzeby rynku wewnętrznego i na eksport.

Osoby prawne mające siedzibę za granicą, obywatele państw obcych, obywatele polscy mający stałe miejsce zamieszkania za granicą oraz utworzone przez te osoby spółki z siedzibą w Polsce z wyłącznym ich udziałem, mogą prowadzić na terytorium Polski działalność gospodarczą określoną w ustawie. Mogą to czynić zarówno we własnym imieniu i na własny rachunek, jak również mogą uczestniczyć w spółce z udziałem polskich przedsiębiorców.

Zgodnie z art. 2 ustawy przez wspomniane wyżej osoby może być prowadzona działalność gospodarcza w zakresie drobnej wytwórczości, polegająca na:

• produkcji wyrobów i świadczeniu usług,
  
• obrocie towarowym,
  
• eksporcie własnej produkcji i usług oraz imporcie dla potrzeb tej produkcji i usług.

Prowadzenie wspomnianej działalności gospodarczej wymaga zezwolenia.

Organem właściwym, do którego należy zwracać się w sprawach zezwoleń jest starosta wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej, właściwy ze względu na miejsce, w którym przedsiębiorstwo ma być, jest lub było prowadzone.

Zgodnie z art.5 ust.3 organ administracji państwowej może odmówić wydania zezwolenia w razie uznania, iż prowadzenie działalności gospodarczej nie byłoby celowe ze względu na:

• ważny interes społeczny lub gospodarki narodowej,
  
• bezpieczeństwo Państwa lub ochronę tajemnicy państwowej.

Warunki wydawania zezwoleń są określane przez Radę Ministrów.