Definicja MSP w Unii Europejskiej

W każdym państwie członkowskim w zależności od wielu czynników, takich jak przeciętna wysokość zatrudnienia, ilość mieszkańców, system prawny itd. różnie definiuje się małe i średnie przedsiębiorstwa.

Małe i średnie - definicje

Wobec tej różnorodności kryteriów używanych do definiowania MSP oraz wielości istniejących definicji w zależności od państwa, gdzie się sprawdzają, a także definicji przyjmowanych przez Europejski Bank Inwestycyjny (EIB), Europejski Fundusz Inwestycyjny (EIF) postanowiono sformułować jednolite dla wszystkich Państw Członkowskich definicje małych i średnich przedsiębiorstw.

Dnia 3 kwietnia 1996 r. Komisja Europejska wydała zalecenie w sprawie definicji małych i średnich przedsiębiorstw (96/280/EC).

W myśl artykułu pierwszego (§ l) załącznika do tej rekomendacji za małe lub średnie przedsiębiorstwo uważa się takie, które jednocześnie spełnia trzy poniższe warunki:

• zatrudnia mniej niż 250 pracowników,
  
• ma roczne obroty nie przekraczające 40 mln euro lub ogólny bilans roczny nie przekraczający 27 mln euro ,
• spełnia kryterium niezależności.

Paragraf drugi tego samego artykułu stanowi, że w przypadku konieczności rozróżnienia między małym i średnim przedsiębiorstwem za małe przedsiębiorstwo uważa się takie, które jednocześnie spełnia trzy warunki:

• zatrudnia mniej niż 50 pracowników,
  
• ma roczne obroty nie przekraczające 7 mln euro  lub ogólny bilans roczny nie przekraczający 5 mln euro ,
  
• spełnia kryterium niezależności.

Zgodnie z paragrafem trzecim wspomnianego artykułu o niezależności małego (odpowiednio - średniego) przedsiębiorstwa można mówić, jeśli „przedsiębiorstwo inne niż małe (odpowiednio - małe bądź średnie) nie jest właścicielem 25 lub więcej procent kapitału przedsiębiorstwa albo nie posiada w nim 25 lub więcej procent, jeśli chodzi o prawo głosu”.

Tak sformułowana granica może być przekroczona w dwóch sytuacjach;

• gdy posiadaczem przedsiębiorstwa jest:
  -  publiczna spółka inwestycyjna (public investment corporation),
  -  spółka kapitału podwyższonego ryzyka (venture capital company),
  -  bądź inwestor instytucjonalny (institutional investor) pod warunkiem, że nie wykonują one władzy ani indywidualnie, ani wspólnie;
  
• gdy własność kapitału przedsiębiorstwa jest w takim stopniu rozproszona, że może ono zasadnie deklarować, iż żadne pojedyncze ani grupa przedsiębiorstw nie będących małymi bądź średnimi przedsiębiorstwami nie posiadają 25% lub więcej jego kapitału.