Zgodnie z ustawą z dnia 22 stycznia 2000 r. o ogólnym bezpieczeństwie produktów (Dz.U. nr 15, poz. 179) istnieje obowiązek wprowadzania na rynek takich produktów, które nie będą zagrażać bezpieczeństwu konsumentów. Wspomniana wyżej ustawa normuje, jaki produkt jest bezpieczny, a jaki nie.
Rzecz taka może być dostarczana zarówno odpłatnie, jak i nieodpłatnie, może być nowa, ale także używana, naprawiana lub regenerowana.
Jednakże za produkt uważa się również energię.
Produktami nie są natomiast rzeczy używane, które są wprowadzane na rynek jako antyki albo jako rzeczy wymagające przed użyciem naprawy lub remontu.
Jednak w tym przypadku sprzedawca lub dostawca produktu musi spełnić warunek powiadomienia konsumenta o właściwościach tych rzeczy, aby kupujący nie miał roszczeń czy zażaleń co do bezpieczeństwa produktu.
Natomiast za produkt bezpieczny uznaje się taki produkt, który nie stwarza żadnego zagrożenia dla konsumentów lub stwarza znikome zagrożenie, dające się pogodzić z jego zwykłym używaniem i uwzględniające wysoki poziom wymagań, dotyczących ochrony bezpieczeństwa, życia i zdrowia ludzkiego.
Oczywiście przy ocenie bezpieczeństwa produktu należy brać pod uwagę zwykłe warunki używania go lub też inne warunki, dające się rozsądnie przewidzieć, włączając w to czas korzystania z produktu.
Pytanie, które wpiszesz poniżej, powinno dotyczyć prawa, podatków, księgowości, finansów lub Unii Europejskiej. Odpowiedź nie podlega opłacie. Redakcja Twoja-Firma.pl zastrzega sobie prawo do udzielania odpowiedzi na wybrane pytania. Zanim jednak skorzystasz z porady eksperta, koniecznie zapoznaj się z regulaminem usługi oraz poradami już udzielonymi przez eksperta.