Leasing operacyjny i finansowy w MSR nr 17

MSR, czyli Międzynarodowy Standard Rachunkowości nr 17 tyczy się wszystkich umów leasingowych z wyjątkiem tych, które podlegają powszechnie stosowanym szczegółowym przepisom sektorowym, czyli umów leasingowych dotyczących poszukiwania lub wykorzystywania zasobów naturalnych, takich jak ropa naftowa, gaz ziemny, drewno, metale oraz innych praw związanych z minerałami oraz niektórych umów licencyjnych.

MSR nr 17 dzieli leasing na dwa rodzaje:

• leasing operacyjny;
  
• leasing finansowy.

Leasing operacyjny

• łącznej wartości opłat leasingowych w strukturze czasowej (do roku, 1-5 lat, ponad 5 lat);
  
• sumy przyszłych opłat subleasingowych;
  
• ujęcia opłat leasingowych i subleasingowych w kosztach i przychodach okresu;
  
• ogólnego opisu ważniejszych postanowień zawartych umów, w tym:
  
  - podstawy ustalania warunkowych opłat leasingowych;
  
  - istnienia przedłużenia umowy;
  
  - warunków przedłużenia umowy lub wykorzystania możliwości zakupu
  istnienia i warunków klauzul dotyczących indeksacji ceny oraz ograniczeń wynikających z umowy leasingowej.

W przypadku leasingu operacyjnego opłaty leasingowe są ujmowane systematycznie, w sposób odzwierciedlający rozłożenie w czasie korzyści czerpanych przez użytkownika, nawet wówczas, gdy opłaty leasingowe są wnoszone według harmonogramu rozliczania nie odpowiadającego tej metodzie. Zwykle odpowiednie jest zastosowanie metody liniowej.

Jednak w przypadku leasingu nieruchomości mogą pojawić się dwie sytuacje, w których harmonogram rozliczania opłat leasingowych jest niezgodny z rozkładem czasowym korzyści czerpanych przez użytkownika.

Jedna z sytuacji,  to zastosowanie zachęty do zawarcia umowy leasingowej w postaci przerwy w opłatach leasingowych i odwrotnej prowizji. Druga, to zachęta związane z pokryciem kosztów zwolnionej nieruchomości. Dodatkowo zgodnie z MSR nr 32 powinny zostać ujawnione informacje pozwalające lepiej zrozumieć charakter zobowiązań, jak również ryzyka (kursowe, stóp procentowych itp.).