Korzystanie z umowy leasingu do transakcji niesie ze sobą dość specyficzne formy ewidencjonowania wydatków związanych z ta umową.
W leasingu traktowanym w myśl prawa bilansowego i podatkowego jako operacyjny, różnice w klasyfikacji kosztów dla celów podatkowych i bilansowych dotyczyły w praktyce tylko opłaty wstępnej, jeśli była ona rozliczana w czasie.
Z kolei w leasingu finansowym występowały zazwyczaj różnice w sposobie i stawkach naliczania odpisów amortyzacyjnych dla celów podatkowych i bilansowych.
Obowiązujące teraz, stosunkowo nowe zasady ujmowania umów leasingowych spowodowały konieczność dostosowania ewidencji, tak aby uzyskać odpowiednie dane w ujęciu bilansowym i podatkowym.
Należy zastrzec fakt, że nowe zasady ujęcia operacji leasingowych, w myśl art. 4 ust. 3 ustawy z 9 listopada 2000 r. o zmianie ustawy o rachunkowości, stosuje się do umów zawartych po 1 stycznia 2002 r.
Ustawodawca ustalił jednak, że w myśl nadrzędnej zasady rachunkowości nakładającej obowiązek rzetelnego i jasnego przedstawienia sytuacji finansowej i majątkowej jednostki oraz jej wyniku finansowego, istnieje możliwość zastosowania nowych przepisów do umów zawartych przed tą datą, czyli przed 1 stycznia 2002 roku.
W przypadku zastosowania tych przepisów, ich skutki i skutki odpowiednich przekształceń odniesione powinny być na kapitał własny i wykazane jako zysk lub strata z lat ubiegłych.
Najważniejszą zmianą wypływającą z faktu wprowadzenia nowych przepisów jest to, iż większość umów traktowanych jako leasing operacyjny spełniać będzie kryteria umów leasingu finansowego.
Pytanie, które wpiszesz poniżej, powinno dotyczyć prawa, podatków, księgowości, finansów lub Unii Europejskiej. Odpowiedź nie podlega opłacie. Redakcja Twoja-Firma.pl zastrzega sobie prawo do udzielania odpowiedzi na wybrane pytania. Zanim jednak skorzystasz z porady eksperta, koniecznie zapoznaj się z regulaminem usługi oraz poradami już udzielonymi przez eksperta.