Biometria jest obecnie jedną z najlepiej rozwijających się technik informatyczno-elektronicznych, która stale powiększa zaplecze swoich usług, produktów i zastosowań. Spośród dostępnych obecnie szeregu urządzeń biometrycznych do najpopularniejszych i coraz częściej stosowanych możemy zaliczyć:
- urządzenia wykorzystujące cechy charakterystyczne linii papilarnych (zobacz również na www.tec.berndson.pl ),
- urządzenia wykorzystujące cechy charakterystyczne geometrii dłoni,
- urządzenia wykorzystujące cechy charakterystyczne tęczówki i siatkówki,
- urządzenia wykorzystujące cechy charakterystyczne kształtu twarzy,
- urządzenia wykorzystujące cechy charakterystyczne mowy,
- urządzenia wykorzystujące cechy charakterystyczne podpisu.
Omówmy pokrótce zasady funkcjonowania każdego z wyżej wymienionych typów
1. Zdecydowanie najbardziej znanym i najszerzej wykorzystywanym sposobem identyfikacji i weryfikacji jest
analiza linii papilarnych. Jest to sposób powszechnie uważany za jeden z najlepszych mechanizmów biometrycznych, a przede wszystkim najbardziej dopracowany i zbadany, spośród wszystkich dostępnych. Z tych też powodów poświęcamy mu odrębny tekst.
2. Systemy biometryczne, wykorzystujące geometrię dłoni są stosunkowo
proste i szybkie w obsłudze - jak zresztą większość mechanizmów biometrycznych. Specjalny czytnik, umieszczony wewnątrz urządzenia za pomocą promieni podczerwonych rejestruje: długość i szerokość dłoni użytkownika, grubość czterech palców (oprócz kciuka), a także obszar pomiędzy kostkami palców. Wszystkie te dane pozwalają na stworzenie trójwymiarowego zdjęcia ludzkiej dłoni i wprowadzenia tegoż wzorca do pamięci systemu. Autoryzacja dokonuje się poprzez każdorazową identyfikację dłoni użytkownika.
3. Po ludzkich palcach i dłoniach specjaliści od biometrii skoncentrowali swoją uwagę również na ludzkich oczach. Także i one mogą służyć jako świetny mechanizm zabezpieczający, a to ze względu na dwie swoje części,
specyficzne dla każdego człowieka: tęczówkę i siatkówkę. Mechanizmy działania tego typu urządzeń są zróżnicowane. W jednych z nich (opartych na specyficznych cechach siatkówki) użytkownik spogląda na światełko, w drugich z kolei (opartych na specyficznych cechach tęczówki) specjalne kamery filmują mu całą twarz. W tych pierwszych w chwili spoglądania na światło obraz siatkówki weryfikowany jest przez kilkaset detektorów, odpowiedzialnych za weryfikację obrazu. Te drugie z kolei same odnajdują wizerunek tęczówki i weryfikują jej kształt. Obydwie części oka są niepowtarzalne i podobnie jak większość innych biometrycznych cech, są doskonałym zabezpieczeniem dostępu.
Bartosz Soczówka / BERNDSON Sp. z o.o.