Zmiany w ustawie o podatku dochodowym od osób prawnych

Ustawa z dnia 18 listopada 2004 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz o zmianie niektórych innych ustaw wprowadziła wiele modyfikacji w ustawie z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2000 r. nr 54, poz. 654 z późn. zm.).

Zmiany od 2005 r.

Obowiązujące od 2005 roku zmiany:

• dostosowują przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych do kilku unijnych dyrektyw, a także wykładni dokonanych przez Europejski Trybunał Sprawiedliwości oraz rozwiązań wynikających z przepisów ustawy o podatku od towarów i usług;
  
• wprowadzają mechanizm usprawniającego automatyczną wymianę informacji podatkowych w odniesieniu do określonych dochodów;
  
• przedłużają obowiązywanie niektórych zwolnień przedmiotowych;
  
• uściślają niektóre przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Bez enumeratywnego wyliczania podmiotów

Uchwalone zmiany określają zakres podmiotowy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych w sposób ogólny, bez enumeratywnego wymieniania podmiotów, które ze swej istoty nie mają osobowości prawnej i nie podlegają przepisom ustawy.

Rozwiązania te sprawiają, że ustawa ma również zastosowanie do spółek osobowych, które na podstawie przepisów wewnętrznych niektórych państw członkowskich UE są traktowane jak osoby prawne i płacą w tych państwach podatek dochodowy od osób prawnych.

Zaliczenie pośrednie

Nadano nowe brzmienie art. 20 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Istniejące już w dotychczasowym art. 20 rozwiązania obejmujące tzw. zaliczenie pośrednie dostosowuje się do postanowień Dyrektywy 2003/123/WE (m.in. poprzez stopniowe obniżenie wymaganego progu udziałów uprawniającego do zastosowania postanowień Dyrektywy). Wyznacza się przy tym górną granicę odliczenia kwoty podatku zapłaconego za granicą od dochodów, z których wypłacono zysk, podlegającego odliczeniu w Polsce oraz zasady odliczania podatku zapłaconego za granicą. Dotyczy to zawartej w proponowanym art. 20 ust. 10 możliwości dokonania odliczenia również w przypadku, gdy spółka nie posiada udziałów (akcji) w kapitale innej spółki przez wymagany okres dwóch lat oraz zastosowania odliczenia w latach następnych, jeżeli w danym roku podatkowym nie było takiej możliwości.

Zmiana stanowi również dostosowanie do unijnej dyrektywy, poprzez objęcie jej postanowieniami spółek wypłacających dywidendy. Analogicznie do wskazanych wyżej rozwiązań, wyznacza się regulacje dotyczące obliczania minimalnego okresu posiadania udziałów (akcji).