Wyliczanie proporcji potrzebnej do właściwego rozliczenia VAT naliczonego należy do najtrudniejszych, a czasami kontrowersyjnych kwestii.
Co podatnik powinien
Należy zatem przypomnieć, jakie czynności powinien wykonać podatnik. Należą do nich:
- określenie kwoty VAT naliczonego związanego jedynie z czynnościami, w stosunku do których przysługuje prawo do obniżenia VAT należnego - tę kwotę VAT podatnik może odliczyć w całości,
- określenie kwoty VAT naliczonego związanego jedynie z czynnościami, w stosunku do których nie przysługuje prawo do obniżenia VAT należnego - tej kwoty VAT podatnik w ogóle nie może odliczyć,
- określenie kwoty VAT naliczonego związanego jednocześnie z dwoma grupami czynności (a więc z czynnościami, w stosunku do których przysługuje odliczenie VAT naliczonego, jak i z czynnościami, w związku z którymi takie odliczenie nie przysługuje) - tę kwotę VAT podatnik może odliczyć proporcjonalnie.
Sporadyczne transakcje finansowe
Ustalając strukturę, nie uwzględnia się sporadycznych transakcji finansowych i sporadycznych transakcji dotyczących nieruchomości. Nie należy więc uwzględniać np. jednorazowych transakcji udzielania pożyczek. Niestety w żadnym akcie prawnym podatnik nie odnajdzie definicji "sporadyczności".
Pewną wskazówką w tym zakresie może być orzecznictwo Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości. Jako przykład można podać wyrok ETS w sprawie C-306/94 pomiędzy Regie Dauphinoise-Cabinet, Forest Sarl a Ministre du Budget, która dotyczyła uwzględnienia w strukturze przychodów z odsetek przez podmiot zarządzający nieruchomościami, który otrzymane od klientów zaliczki inwestował w instrumenty finansowe (przychody osiągane z tego tytułu wynosiły ok. 14 proc. ogółu obrotów). W orzeczeniu tym stwierdzono, że uzyskiwane przychody były bezpośrednim i stałym elementem prowadzonej działalności, a więc w takim wypadku nie mogło mieć zastosowania wyłączenie przewidziane dla sporadycznych transakcji finansowych.