Posiadanie nieruchomości a związany z tym podatek

Z posiadaniem własnego domu lub mieszkania łączą się określone obowiązki podatkowe, w tym konieczność płacenia podatku od nieruchomości. Opodatkowaniu tym podatkiem podlegają nie tylko grunty, ale także budynki lub ich części. Wysokość podatku uzależniona jest od tego, na terenie jakiej gminy znajduje się dom lub mieszkanie. Gminy mogą bowiem różnicować wysokość podatku. Nie może on jednak przekroczyć poziomu określonego w ustawie.

Pilnuj terminu

Podatnicy podatku od nieruchomości powinni sprawdzić, kiedy zobowiązani są do zapłaty podatku. Informacje te mogą być ważne zwłaszcza dla tych podatników, którzy kupują działki budowlane czy nieruchomości z gotowymi domami. W końcu w tych przypadkach też trzeba zapłacić podatek. Podatek od nieruchomości płacą także podatnicy prowadzący działalność gospodarczą we własnych domach i mieszkaniach.

Podatnicy powinni pamiętać także o prawidłowym ustaleniu podstawy opodatkowania. Jest nią w przypadku budynków lub ich części powierzchnia użytkowa. Określając powierzchnię pomieszczeń, należy jednak pamiętać o tym, że powierzchnię pomieszczeń lub ich części oraz część kondygnacji o wysokości w świetle od 1,40 m do 2,20 m zalicza się do powierzchni użytkowej budynku w 50 proc., a jeżeli wysokość jest mniejsza niż 1,40 m, powierzchnię tę pomija się.

Dla podatników najważniejsza jest jednak informacja o wysokości stawki tego podatku. Wynosi ona od budynków mieszkalnych 0,54 zł od mkw. powierzchni użytkowej. W przypadku budynków związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej oraz budynków mieszkalnych lub ich części zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej (a więc wtedy, gdy prowadzimy działalność w części pomieszczeń w mieszkaniu lub domu, w którym mieszkamy), będzie to 17,98 zł od mkw. powierzchni użytkowej.

Są to maksymalne wysokości stawek. Trzeba jednak pamiętać o tym, że wysokość stawek podatku od nieruchomości ustala rada gminy. Ta ostatnia może różnicować wysokość stawek podatku, uwzględniając w szczególności lokalizację, rodzaj zabudowy, stan techniczny oraz wiek budynków. Stawki te nie mogą jednak przekroczyć poziomu określonego w art. 5 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (t.j. Dz.U. z 2002 r. nr 9, poz. 84 z późn. zm.).