Wywóz towarów do składu celnego położonego poza granicami Wspólnoty

Eksportem towarów w rozumieniu art. 2 pkt 8 nowej ustawy jest potwierdzony przez urząd celny wyjścia wywóz towarów z terytorium kraju poza terytorium Wspólnoty w wykonaniu czynności określonych w art. 7 ust. 1 pkt 1-4 {zawierającym definicję dostawy towarów), jeżeli wywóz dokonywany jest przez dostawce lub w jego imieniu, lub gdy wywóz dokonywany jest przez nabywcę mającego siedzibę poza terytorium Polski lub w jego imieniu.

Warunki eksportu

Aby uznać daną czynność za eksport towarów muszą być spełnione łącznie poniższe warunki:

• towary wywożone są poza granice Wspólnoty,
• wywóz musi być potwierdzony przez urząd celny wyjścia,
• wywóz musi być dokonany w wykonaniu odpłatnej dostawy towarów, bądź czynności zrównanych z odpłatną dostawą towarów.

Sam fakt potwierdzenia, że towar został wywieziony z terytorium Wspólnoty nie przesądza jeszcze o tym, że mamy do czynienia z eksportem towarów.

Jeżeli podatnik dokonuje wywozu towaru poza granice Wspólnoty, jednak nie wiąże się to z jego sprzedażą, obowiązek podatkowy nie powstaje, gdyż nie występuje żadna z czynności podlegających opodatkowaniu wymieniona w art. 7 ust. 1 pkt 1-4 ustawy.

W praktyce, podatnicy dość często dokonują wywozu towarów z Polski i przemieszczają je na terytorium państw trzecich, gdzie składują je w magazynie lub składzie celnym, skąd sprzedawane są bezpośrednio odbiorcom. Traktowanie takiej czynności jako niepodlegającej opodatkowaniu wydaje się jednak nieuzasadnione. Transakcję tego typu należałoby uznać za eksport towarów. Warunek zawarty w art, 2 pkt 8 ustawy, dotyczący wykonania czynności opodatkowanej, zostaje bowiem spełniony, choć jego realizacja zostaje przesunięta w czasie.