Obowiązkiem, będącego na zwolnieniu lekarskim, pracownika jest dostarczenie pracodawcy kolejnych zaświadczeń o niemożności wykonywania pracy, o ile takie wystąpią. Zatrudniony powinien to zrobić w trybie natychmiastowym. W praktyce przyjmuje się, że są to 2 dni robocze.
Rozwiązanie umowy o pracę w trybie art. 52 k.p. jest uważane przez judykaturę za nadzwyczajny sposób rozwiązania przez pracodawcę stosunku pracy. Wykorzystanie zatem tego przepisu jako podstawy do rozwiązania stosunku pracy powinno być przez pracodawcę stosowane wyjątkowo i ze szczególna ostrożnością. Przesłanka do zastosowania tego artykułu względem pracownika powinna być jego zła wola w respektowaniu przepisów prawa pracy lub rażące niedbalstwo względem pracodawcy. Potwierdził to Sąd Najwyższy w wyroku z 2 czerwca 1998 r. (IPKN 193/97, OSNAPiUS 1998, nr 9, poz. 269).
W świetle powyższego niedostarczenie przez pracownika zwolnienia lekarskiego może być wystarczającą przesłanką do orzeczenia o złej jego woli pracownika lub zaniedbania przez niego obowiązków pracowniczych. Należy jednak podkreślić, że istnieją okoliczności losowe niezależne od naszej woli (tj. wypadek, nagła operacja, stan śpiączki) stanowiące niejako usprawiedliwienie dla rzeczonej sytuacji. Warto więc przed podjęciem ostatecznej decyzji zapoznać się z okolicznościami niedostarczenia przez pracownika zwolnienia lekarskiego.
Podstawa prawna: Kodeks pracy (Dz.U. z 1998 r. nr 21, poz. 94 z późn. zm.).
Wiadomość archiwalna. Treść artykułu dotyczy stanu prawnego obowiązującego w czasie jego publikacji.

Przemysław Gogojewicz, radca prawny, właściciel Kancelarii Usług Prawnych Gogojewicz & Współpracownicy, Radcy Prawni i Doradcy Podatkowi www.gogojewicz.com