Osoba zatrudniona na podstawie umowy o pracę na czas oznaczony jest pracownikiem w rozumieniu przepisów kodeksu pracy. Zasada ogólna mówi, że odprawa pracownicza przysługuje, jeżeli pracownik nie naruszył zasad kodeksu pracy, przepisów BHP w pracy, zasad współżycia społecznego w pracy, a jednocześnie pracodawca zatrudniania co najmniej 20 pracowników. Niestety z pytania nie wynika, czy oba warunki zostały spełnione.
Zwolnienia indywidualne reguluje art. 10 ustawy z dnia 13 marca 2003 r. o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników (Dz.U. z 2003 r. nr 90, poz. 844 z późn. zm.).
Art. 10 ustawy stanowi, że odprawa pieniężna przysługuje w wysokości:
W praktyce pracodawcy często, jako gest dobrej woli w stosunku do swojego pracownika lub też w wyniku niewiedzy, wypłacają zwalnianemu pracownikowi miesięczną odprawę w wysokości jego dotychczasowych zarobków, choć takiego obowiązku nie mają.
Podstawa prawna: Art. 10 ustawy z dnia 13 marca 2003 r. o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn nie dotyczących pracowników (Dz.U. z 2003 r. Nr 90, poz. 844 z późn. zm.)
Wiadomość archiwalna. Treść artykułu dotyczy stanu prawnego obowiązującego w czasie jego publikacji.

Przemysław Gogojewicz, radca prawny, właściciel Kancelarii Usług Prawnych Gogojewicz & Współpracownicy, Radcy Prawni i Doradcy Podatkowi www.gogojewicz.com