Nie ma ustawowych zastrzeżeń, co do ilości samochodów branych w leasing. Kwestia leasingu leży wyłącznie po stronie leasingodawcy i zgody na kolejny pojazd udostępniony przez niego przedsiębiorcy. Nie ma też obostrzeń, co do ilości pojazdów wpuszczanych w środki trwałe.
Leasing jest uregulowany w art. 709 (1) - 709 (18) kodeksu cywilnego. Polega on na tym, że przedsiębiorca (zwany finansującym, leasingodawcą), kupuje na warunkach określonych w umowie leasingu rzecz od osoby trzeciej, którą oddaje następnie drugiej stronie tej umowy (zwanej korzystającym, leasingobiorcą) na czas określony, do używania albo do używania i pobierania pożytków. W razie niezachowania formy pisemnej umowa leasingu jest z mocy prawa nieważna. Oznacza to, że forma ta ma charakter formy ad solemnitatem (art. 73 § 1). Oczywiste jest jednak, że do rygoru nieważności nie dojdzie w wypadku ewentualnego zawarcia umowy w formie surowszej, np. w formie aktu notarialnego.
Podstawa prawna: Ustawa - Kodeks cywilny(Dz.U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 ze zm.).
Wiadomość archiwalna. Treść artykułu dotyczy stanu prawnego obowiązującego w czasie jego publikacji.

Przemysław Gogojewicz, radca prawny, właściciel Kancelarii Usług Prawnych Gogojewicz & Współpracownicy, Radcy Prawni i Doradcy Podatkowi www.gogojewicz.com