hołdowanie określonym standardom konsumpcji i kształtowanie pewnego jej poziomu jako nobilitacji dla swej pozycji społecznej lub zawodowej.
Jednostka, chcąc się porównać ze standardem i stylem życia osób godnych jej zdaniem naśladowania, otacza się tzw. symbolami zbytku i preferuje ostentacyjną konsumpcję, pragnąc w ten sposób manifestować swoją zamożność lub zajmowaną pozycję społeczną. Jest to więc konsumpcja na pokaz - w skrajnej postaci prowadzi do ona konsumpcji marnotrawnej, wyrażającej się nie tyle w użytkowaniu zbytkownych dóbr, co wręcz w ich niszczeniu.