Słownik ekonomiczno-prawny

PORĘCZENIE

jedna z form zabezpieczenia kredytu. Na mocy zawartej umowy, poręczyciel zobowiązuje się wykonać względem wierzyciela zobowiązanie w sytuacji, gdy nie uczyni tego dłużnik.

Poręczyciel odpowiada całym majątkiem - stąd zazwyczaj sprawdzany jest wcześniej jego status majątkowy. W przypadku kredytów dla ludności stosuje się najczęściej poręczenie osobiste. Występuje również poręczenie wekslowe (zwane inaczej awalem), polegające na złożeniu podpisu na wekslu in blanco. W przypadku podmiotów gospodarczych stosuje się poręczenie wzajemne. Poręczenia mogą być również terminowe (udzielone na określony czas) i bezterminowe. Te pierwsze nie mogą być odwołane.