przeniesienie przez obywateli kraju aktywów finansowych za granicę w celu uniknięcia opodatkowania, inflacji, niestabilności politycznej lub innych niekorzystnych okoliczności.
Najbardziej powszechny i kłopotliwy sposób "ucieczki" to zamiana pieniądza krajowego na walutę obcą, co uszczupla rezerwy międzynarodowe. Te waluty mogą być przechowywane, ale częściej są deponowane za granicą. Pozostają tam z wielu względów np. obawą przed obciążeniem podatkowym mającym na celu obsługę długu, ryzykiem kursowym, kontrolą przepływu kapitału w przyszłości w sytuacji nagłej potrzeby. Warunkiem zatrzymania uciekającego kapitału jest stworzenie zdrowej polityki makroekonomicznej, która gwarantuje wypłacalność, a w tym zdrowego i sprawiedliwego systemu podatkowego, który może przyciągać fundusze do kraju, oferując posiadaczom kapitału wysoką stopę zwrotu.