Słownik ekonomiczno-prawny

ZACHOWANIE ASERTYWNE

zachowanie jednostki wobec otoczenia polegające na tym, że potrafi ona stanąć w obronie własnych praw i interesów w taki sposób, który nie narusza praw i interesów innych ludzi.

Jest ukierunkowane na obronę praw jednostki, ale nie ma charakteru egocentrycznego. Zachowanie asertywne menedżera powinno wynikać z przeświadczenia, że: - ma on określone prawa, ale inni uczestnicy organizacji mają także swoje prawa; - ma on określone potrzeby do zaspokojenia, lecz inni mają także własne potrzeby, a jego obowiązkiem jest ułatwić im ich zaspokojenie; - ma on wiele do zaoferowania organizacji, lecz inni też chcą i mogą wnieść do niej równie cenne wartości. Menedżer nie zachowujący się asertywnie może być mało skuteczny w kierowaniu zespołami pracowniczymi.