W wyroku z 12 października 2005 r., III SA/Wa 2219/05 (Monitor Podatkowy z 2006 r. nr 2), Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że przepisy art. 27 ust. 3 pkt 1 i art. 27 ust. 4 pkt 3 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. nr 54, poz. 535 z późn. zm., dalej: ustawa o VAT) mają węższy zakres przedmiotowy niż przepisy prawa wspólnotowego.

Zgodnie bowiem z art. art. 9(3)e VI Dyrektywy usługi wszystkich inżynierów są opodatkowane na zasadach ogólnych w miejscu siedziby świadczącego usługę. Przepisy ustawy o VAT ograniczają to korzystne dla podatników rozwiązanie tylko do usług inżynierskich objętych symbolem PKWiU 74.2. W opinii Sądu oznacza to niepełną implementację przepisów VI Dyrektywy do polskich przepisów. Zgodnie z art. 249 TWE dyrektywy - obok rozporządzeń, decyzji, zaleceń i opinii - są źródłem pochodnego prawa wspólnotowego.

Dyrektywa wiąże państwa członkowskie, do których jest skierowana, odnośnie do wyniku w niej określonego, jaki powinien być osiągnięty przez państwo członkowskie, pozostawia natomiast instytucjom narodowym swobodę wyboru formy i środków realizacji tego wyniku. Dyrektywy zawierają również określenie terminu wykonania przez jej adresata-państwo członkowskie wypływających z niej obowiązków. Dyrektywa nie może być skierowana do innych podmiotów niż państwa członkowskie, w szczególności osób fizycznych i osób prawnych.

W ocenie składu orzekającego w rozpoznawanej sprawie wystąpiły wszystkie opisane przesłanki do bezpośredniego zastosowania przepisu art. 9(3)e VI Dyrektywy. Z przepisów art. 53 i 54 Traktatu o przystąpieniu do UE wynika, że w stosunku do Polski termin implementacji postanowień VI Dyrektywy do naszego systemu prawa upłynął 30 kwietnia 2004 r.

Tekst pochodzi z "Portalu Finansowo - Księgowego".
www.portalfk.pl