Z uwagi na tożsamość podatku od wartości dodanej oraz podatku od towarów i usług podatek ten powinien podlegać tym samym regulacjom podatkowym przewidzianym w ustawie z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U. z 2000 r. nr 54, poz. 654 z późn. zm., dalej: updop) co podatek od towarów i usług obowiązujący na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Ustawa z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. nr 54, poz. 535 z późn. zm., dalej: ustawa o VAT) stanowi implementację przepisów VI Dyrektywy dotyczącej "wspólnego systemu podatku od wartości dodanej".

W polskim systemie prawnym podatek od towarów i usług obowiązujący na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest odpowiednikiem podatku od wartości dodanej funkcjonującego w innych państwach Unii Europejskiej. Skrót VAT, używany na oznaczenie polskiej ustawy o podatku od towarów i usług, oznacza "Value Added Tax" - podatek od wartości dodanej. Pojęcie to obejmuje więc zarówno "podatek od towarów i usług", obowiązujący na terenie Polski, jak i "podatek od wartości dodanej", o którym mowa w ustawie o VAT (art. 2 pkt 11), tj. podatek nakładany na terenie innych państw członkowskich Unii Europejskiej, z wyjątkiem polskiego podatku od towarów i usług.

Oznacza to, że rozwiązanie zawarte w przepisach art. 12 ust. 4 pkt 9 updop, na mocy którego do przychodów podatkowych nie zalicza się należnego podatku od towarów i usług, należy odnosić także do podatku od wartości dodanej.

Analogicznie należy postępować w przypadku przyjętych rozwiązań w ustawie o podatku dochodowym od osób prawnych regulujących kwestię kosztów uzyskania przychodów w kontekście VAT. W ten sposób wątpliwości związane z zaliczaniem do przychodów i kosztów podatkowych podatku od wartości dodanej funkcjonującego na terytorium innych państw Unii Europejskiej wyjaśnia pismo PB3-1725/8213-280/WK/05 p.o. Zastępcy Dyrektora Departamentu Podatków Bezpośrednich z 2 grudnia 2005 r.

Tekst pochodzi z "Portalu Finansowo - Księgowego".
www.portalfk.pl