Z informacji i komentarzy o przyjętych przez rząd we wtorek 13 czerwca założeniach do projektu budżetu na 2007 r. wynika zamiar utrzymania maksymalnej kwoty deficytu budżetowego na poziomie 30 mld zł. (tak zwanej "kotwicy"). Umiarkowanie optymistyczna jest informacja o przyjętym przez rząd założeniu wzrostu PKB w 2006 r. o 5,2% (przewidujemy aktualnie o 0,3 pkt.% mniej, różnica niewielka, w granicach błędu statystycznego), i w 2007 r. o 4,6%

Zbieżne z prognozą rządową jest natomiast nasz scenariusz wzrostu inflacji (rząd prognozuje wzrost inflacji z 0,8% w 2006 r. do 1,9% w 2007 r., my odpowiednio z 1,0% do 2,1%) i spadku bezrobocia (rząd z 16% w końcu 2006 r. do 14,7% w końcu 2007 r.).

Trudnym problemem przyszłorocznego budżetu będzie realizacja założenia szybkiego wzrostu jego dochodów (ze 195,3 md zł w 2006 r. do 213,1 mld zł w 2007 r., tj. 9,1%). Jeśli drogą prowadzącą do tego będzie wzrost stopy podatkowej, co stać się to może hamulcem wzrostu gospodarczego. Właściwym rozwiązaniem powinno być zmniejszenie ogólnego poziomu wydatków publicznych oraz racjonalizacja ich struktury (wzrost udziału wydatków na cele rozwojowe).

Drugim trudnym problemem jest perspektywa spełnienia kryterium fiskalnego Traktatu z Maastricht, od czego zależy uniknięcie Procedury Nadmiernego Deficytu (PND).

"Kotwica" 30 mld zł przy realnym wzroście PKB od 4 do 5% i inflacji od 1,5% do 2,5% stwarza szansę na obniżenie relacji deficytu budżetowego do PKB z 2,9% w 2007 r. do ok. 2,0% dopiero ok. 2010 r. Jeśli dodamy do tego od ok. 1,5 pkt.% PKB do ok. 2,0 pkt.% PKB z tytułu oczekiwanego przez KE wyłączenia OFE z sektora publicznego oraz odejmiemy ok. 0,5% PKB z tytułu wprowadzenia metodologii EUROSTATU w szacunku deficytu fiskalnego, to będzie to oznaczać, że w 2010 r. relacja deficytu budżetowego (obliczanego według metodologii UE) do PKB wyniesie od ok. 3,0% do ok. 3,5%, a spełnienie kryterium z Maastricht wymaga, by była niższa od 3%.