Prace nad ustawą o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (dalej: projekt nowelizacji) toczą się obecnie w Komisji Finansów Publicznych Sejmu. Dlatego nie jest jeszcze pewne to, co zacznie obowiązywać w dniu 1 stycznia 2007 r. Biorąc jednak pod uwagę wielość i rangę planowanych zmian, warto zainteresować się nimi już teraz.

Kto będzie traktowany jako podatnik VAT?

Planowana jest zmiana definicji określającej, kto jest podatnikiem VAT. Oczywiście, zasadnicza część tej definicji nie ulegnie zmianie, wyeliminowany wszakże zostanie wielokrotnie krytykowany zapis, który wyłącza obecnie podmioty związane ze zleceniodawcą "prawnymi więzami tworzącymi stosunek prawny" z zakresu opodatkowania VAT. W świetle projektu nowelizacji czynnikami wyłączającymi opodatkowanie mają stać się:
brak odpowiedzialności wobec osób trzecich (wszelka odpowiedzialność wobec osób trzecich powinna spoczywać na zlecającym czynności), wykonywanie czynności pod kierownictwem zlecającego oraz w miejscu i czasie przez niego wyznaczonym,
brak ryzyka gospodarczego po stronie wykonującego czynności. Warto zauważyć, że co do zasady powyższe warunki będą spełnione w razie zawarcia umowy o pracę lub podobnej (aczkolwiek nie każda taka umowa jednoznacznie przewiduje sprawowanie kierownictwa przez podmiot zlecający).

Kiedy deklarować VAT należny?

W zasadzie moment powstania obowiązku podatkowego został w projekcie nowelizacji napisany na nowo. Przede wszystkim należy pamiętać, że zasada "siedmiu dni", do której byłeś przyzwyczajony od początku istnienia VAT w Polsce, przestanie obowiązywać. Nową regułą ogólną stanie się, iż obowiązek podatkowy będzie powstawać w momencie wykonania usługi (także wykonania częściowego) lub w momencie wydania towaru, ale nie później niż w chwili wystawienia faktury. Zasada ta będzie więc bliska regułom obowiązującym dla podatku dochodowego od osób prawnych, co w praktyce będzie oznaczało, że gdy wystawisz fakturę (potwierdzającą wykonanie usługi lub wydanie towaru), jej data będzie jednocześnie datą do uwzględnienia zarówno dla celów ustawy o podatku dochodowym, jak i dla celów VAT.

Podobnie rzecz się będzie miała w przypadku tzw. usług ciągłych - data zakończenia okresu rozliczeniowego (określonego w umowie albo na fakturze) będzie dniem powstania obowiązku podatkowego. Ustawodawca postanowił jednak wprowadzić ograniczenie długości okresu rozliczeniowego, tj. obowiązek podatkowy powinien powstawać nie rzadziej niż "raz w roku". Takie sformułowanie będzie wymuszać szczególną ostrożność przy rozliczaniu usług o charakterze ciągłym, które rozpoczynają się w danym roku, natomiast kończą się w następnym.

Przykładowo, dla usługi, której wykonanie rozpoczęto 1 października 2007 r., a zakończono 31 marca 2008 r., obowiązek podatkowy powstałby dwukrotnie, w odpowiednich częściach: 31 grudnia 2007 r. (dla roku 2007) oraz 31 marca 2008 r. (dla roku 2008).

Tak jak do tej pory, jeżeli przed wystawieniem faktury lub zakończeniem świadczenia usługi (ewentualnie przed wydaniem towaru) pobrano zaliczkę (przedpłatę, zadatek itp.), obowiązek podatkowy powstanie w dniu otrzymania tej płatności. Zniknie natomiast pojęcie "specjalnego momentu powstania obowiązku podatkowego" (art. 19 ust. 13 ustawy o VAT w obecnym brzmieniu, dotyczący między innymi usług budowlanych, transportowych, najmu, dzierżawy i podobnych).

Jak będzie w przypadku importu usług?

Dla importu usług obowiązek podatkowy powstanie w najwcześniejszym z następujących momentów:
w dacie wykonania płatności (w tym również przedpłaty, zadatku, zaliczki itp.) albo w terminie przewidzianym do realizacji ww. płatności, albo 30. dnia od daty wykonania usługi.
Zmiany obejmą również rozliczenia podatku należnego u komitenta (w ramach umowy komisu) oraz zasady obowiązujące dla eksportu towarów.

Kiedy będziesz mógł odliczać naliczony VAT?

Data otrzymania faktury (lub dokumentu SAD) przestanie mieć znaczenie z punktu widzenia prawa do odliczenia VAT. Na pewno będzie to uproszczenie, jeżeli miewasz problemy z kontrolą dokumentów wpływających (tak, aby posiadać informacje o datach otrzymania dokumentu oraz nie dopuszczać do zbytnich rozbieżności czasowych pomiędzy datą otrzymania dokumentu a datą księgowania). Prawo do odliczenia będzie przysługiwać w rozliczeniu za okres, w którym powstał obowiązek podatkowy z tytułu czynności dokumentowanej przez fakturę oraz pod warunkiem, że do dnia złożenia deklaracji za ten okres faktura zostanie otrzymana.

Jeżeli nie otrzymasz w tym okresie dokumentu, podatek naliczony będziesz mógł odliczyć w okresie następnym, pod warunkiem że przed złożeniem deklaracji za tamten okres dokument otrzymasz. Jak widać, jest to rozwiązanie nieco przypominające obecny tryb deklarowania stawki zerowej w związku z eksportem towarów.

Biorąc pod uwagę wydłużenie okresu rozliczeniowego do kwartału (o czym poniżej), w niektórych sytuacjach nowe zasady mogą pozostawiać aż do ponad pół roku (od daty wykonania usługi lub dostawy towaru) na otrzymanie dokumentu oraz zarejestrowanie go dla celów VAT.

W jakich terminach będziesz rozliczać VAT?

Odwrócona ma zostać obecnie obowiązująca relacja: podatnicy standardowo rozliczają się w terminach miesięcznych, jeżeli zaś wyrażą taką wolę, mogą rozliczać się w okresach kwartalnych.

Po 1 stycznia 2007 r. to właśnie rozliczenie kwartalne ma stać się standardem. Jednocześnie dla celów VAT zostanie zaadaptowana instytucja zaliczki w podatku. Za każdy pierwszy i drugi miesiąc kwartału powstanie obowiązek wpłaty zaliczki na podatek w wysokości 1/3 zobowiązania VAT za kwartał poprzedni. Jeżeli natomiast w poprzednim kwartale, zgodnie ze złożoną deklaracją, zobowiązanie nie powstało (ewentualnie, jeżeli istniała nadwyżka podatku naliczonego do przeniesienia), najbliższym terminem do zapłaty podatku w związku z rozliczeniami za dany kwartał będzie dopiero 25. dzień miesiąca po zakończeniu kwartału.

Uwaga

Jeżeli już jesteś zarejestrowanym podatnikiem VAT i rozliczasz się miesięcznie, projekt nowelizacji wyznacza dla Ciebie termin, do którego powinieneś złożyć zawiadomienie o wyborze kwartalnego okresu rozliczeń. Jeżeli zawiadomienia nie złożysz, będziesz nadal rozliczać się miesięcznie.

W jakim terminie możesz liczyć na zwrot nadwyżki VAT?

Podatnicy VAT zarejestrowani przez czas dłuższy niż rok, co do zasady, powinni otrzymać zwrot nadwyżki podatku naliczonego w terminie 70 dni do daty złożenia deklaracji. W ich przypadku wyjątkiem od tej zasady będą okresy, w których nie wykonają oni żadnej czynności opodatkowanej (włączając w to również czynności z miejscem świadczenia poza Polską). W takich sytuacjach zastosowanie będzie znajdować termin 180-dniowy. Jako alternatywę można wówczas wykorzystać przeniesienie podatku naliczonego do odliczenia na następny okres rozliczeniowy (miesiąc lub kwartał). Jeżeli w następnym okresie zostanie wykonana jakakolwiek czynność opodatkowana, a nadwyżka podatku naliczonego będzie się utrzymywać, wtedy, oczywiście, właściwym terminem dla jej zwrotu będzie 70 dni od złożenia deklaracji. Jak dotychczas, w specjalnych przypadkach zwrot będzie przysługiwał w terminie 25-dniowym. Wykreślone zostaną przepisy odnoszące się do tzw. zwrotu zaliczkowego VAT (art. 93-95 ustawy o VAT).

Jak należy rozliczać transakcje międzynarodowe (wewnątrzwspólnotową dostawę i nabycie towarów)?

Przede wszystkim, zmiany powinny ucieszyć przedsiębiorców z zagranicy, którzy do odbiorców w Polsce dostarczają towar na zasadzie call-off stock (schemat szczególnie popularny w przemyśle motoryzacyjnym - towar dostarcza się do magazynu, z którego w miarę zapotrzebowania jest pobierany przez nabywcę). Do tej pory organy podatkowe traktowały takich dostawców jako podmioty dokonujące czynności opodatkowanych VAT na terytorium Polski, w związku z czym mieli obowiązek rejestracji oraz składania deklaracji VAT w Polsce. Dodanie w projekcie nowelizacji przepisów dotyczących "magazynu konsygnacyjnego" wyeliminuje ten problem - VAT od towarów przywiezionych do zlokalizowanego w Polsce magazynu rozliczy wyłącznie odbiorca (podatnik zarejestrowany w kraju na cele VAT UE) - na zasadzie wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów.

Dobre informacje są również dla podatników z Polski. Jeżeli rozliczasz podatek według stawki zerowej w związku z wewnątrzwspólnotową dostawą towarów, od 1 stycznia 2007 r. będziesz miał więcej czasu na uzyskanie niezbędnych dokumentów, potwierdzających prawo do zastosowania stawki zerowej (na przykład listu przewozowego). Nie będzie miało przy tym znaczenia, czy rozliczasz się kwartalnie, czy miesięcznie. W przypadku rozliczeń miesięcznych ostatecznym terminem na otrzymanie tych dokumentów (aby uniknąć deklarowania dostawy towaru według stawki krajowej) będzie dzień złożenia deklaracji za ostatni miesiąc kwartału.

Jak przeliczyć przychody w walutach na złote?

Doprecyzowano przepis, według którego należy przeliczać przychody w walutach obcych na złote - będzie to następować według kursu średniego ogłaszanego przez NBP z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień uzyskania przychodu.

W sytuacji, gdy w dniu wystawienia faktury kurs średni nie zostanie wyliczony i ogłoszony, np. w sobotę lub niedzielę, do przeliczenia wyrażonych na fakturze kwot w walucie obcej na złote stosuje się kurs wymiany ostatnio wyliczony i ogłoszony, tj. z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień uzyskania przychodu. Jeśli zatem faktura zostanie wystawiona w sobotę lub w niedzielę, to zastosowanie będzie miał kurs średni NBP z piątku. Na przykład polski dostawca sprzedał towar w ramach WDT w sobotę, 2 września 2006 r., i w tym samym dniu wystawił fakturę VAT UE z tytułu WDT ze stawką 0% VAT. Wartość towaru została określona umownie na 10.000 euro. Ponieważ NBP nie ogłasza kursów walut, dlatego dostawca zastosował ostatni notowany kurs, tj. kurs z piątku, 1 września 2006 r., który wynosił 4,5 zł/euro. Zatem faktura po przeliczeniu na złote opiewa na kwotę 45.000 zł.

Kiedy będzie powstawał przychód?

Zmianie po nowelizacji ulegnie przepis określający datę powstania przychodu z działalności gospodarczej. Został on dostosowany do daty powstania obowiązku podatkowego w podatku od towarów i usług. Jako zasadę przyjęto, że przychód będzie powstawał w dniu dostawy towarów lub wykonania usługi (częściowego wykonania usługi), nie później niż w dniu:
1.wystawienia faktury albo
2.uregulowania lub upływu terminu uregulowania należności.
Za towary będą uważane rzeczy i prawa majątkowe oraz wszelkie postaci energii i gazu. W przypadku usługi rozliczanej w okresach rozliczeniowych przyjęto, że usługa będzie wykonana w ostatnim dniu przyjętego okresu rozliczeniowego określonego w umowie lub na wystawionej fakturze (nie rzadziej niż raz w roku).

Nowa definicja kosztów uzyskania przychodów

Projekt nowelizacji modyfikuje obecnie obowiązującą definicję kosztów uzyskania przychodów. Definicja ta została uzupełniona o koszty zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów. Projektodawcy uzasadniają, że zmiana ta odpowiada rozumieniu aktualnie istniejącego przepisu, jakie zostało nadane mu przez orzecznictwo sądów administracyjnych.

Rozliczanie kosztów w czasie

Obecnie sformułowania dotyczące rozliczania kosztów w czasie są kontrowersyjne. W celu usunięcia tych kontrowersji dokonano podziału kosztów na bezpośrednie i niebezpośrednie (pośrednie), a jako zasadę przyjęto rozliczanie kosztów bezpośrednich w roku, w którym zostaną osiągnięte związane z nimi przychody, zaś koszty pośrednie byłyby rozliczane w roku ich poniesienia. W przypadku kosztów pośrednich wprowadzono wymóg rozliczania ich proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą (koszt traktowany na zasadzie memoriałowej).

Projekt nowelizacji wprowadza zatem różne kategorie kosztów ze względu na moment ich poniesienia:
1.koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami poniesione w latach poprzedzających rok podatkowy oraz w roku podatkowym,
2.koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami odnoszące się do przychodów danego roku podatkowego, a poniesione po zakończeniu tego roku podatkowego do dnia, który został powiązany z terminem sporządzenia sprawozdania finansowego lub złożenia zeznania,
3.koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami odnoszące się do przychodów danego roku podatkowego, a poniesione po dniu sporządzenia sprawozdania finansowego lub złożenia zeznania,
4.koszty inne niż bezpośrednio związane z przychodem (koszty pośrednie) - z rozróżnieniem na koszty poniesione w roku podatkowym i ponoszone w okresie przekraczającym rok podatkowy.
W opinii prof. Hanny Litwińczuk (Opinia do projektu nowelizacji) takie sformułowanie pozwoli wyeliminować szereg wątpliwości interpretacyjnych i zasługuje na pozytywną ocenę: W odniesieniu do wszystkich wymienionych sytuacji projektodawca określa moment uwzględnienia tych kosztów przy ustalaniu dochodu. Zdefiniowane zostało też pojęcie poniesienia kosztu.

Jak rozliczysz różnice kursowe?

Podatnicy będą mieć możliwość wyboru: albo rozliczanie różnic kursowych według zasad obowiązujących w rachunkowości, albo według zasad określonych w ustawie podatkowej. Również rozwiązanie dotyczące różnic kursowych zasługuje na pozytywną ocenę według prof. Hanny Litwińczuk. Jednak w przypadku korzystania z metody zgodnej z przepisami o rachunkowości metoda ta będzie musiała być stosowana przez podatnika przez okres co najmniej trzech lat podatkowych.

Aby ustalać różnice kursowe według zasad rachunkowości, podatnicy będą musieli o tym zawiadomić naczelnika urzędu skarbowego w ciągu miesiąca i stosować ją nieprzerwanie przez okres nie krótszy niż 3 lata. Dalsze stosowanie tej metody przez podatników nie będzie wymagało kolejnego zawiadomienia, do czasu rezygnacji z tej metody.

W uzasadnieniu projektu nowelizacji czytamy, że dotychczasowe przepisy dotyczące różnic kursowych, związanych z poszczególnymi zdarzeniami gospodarczymi, nie pozwalały podatnikom, dokonującym częstej wyceny aktywów i pasywów, na pełne zastosowanie przepisów podatkowych. W związku z tym podatkowe różnice kursowe zostały kompleksowo uregulowane w odrębnym art. 15a updop, według nowej formuły, zgodnie z którą "dodatnie" różnice kursowe (ekonomicznie korzystne dla podatnika) wpływają na przychody, a "ujemne" (ekonomicznie niekorzystne dla podatnika) na koszty podatkowe. Dla celów podatkowych podatnicy mogą przyjąć faktycznie zastosowany kurs walut, np. bankowy lub kantorowy albo wynikający z umowy, jednakże nie może on być niższy niż kurs kupna i wyższy niż kurs sprzedaży ogłaszany przez Narodowy Bank Polski w tabeli C kursów kupna i sprzedaży walut obcych. Przy różnicach kursowych koszt poniesiony związany będzie z powstaniem zobowiązania (w dacie otrzymania faktury), a zapłata w dacie uregulowania zobowiązań w jakiejkolwiek formie (w tym w wyniku potrącenia wierzytelności).

Zatem projekt nowelizacji rozwiązuje także problem różnic kursowych przy potrąceniu. Różnice takie będą stanowić odpowiednio przychody lub koszty. Pominięto natomiast problem dotyczący różnic kursowych przy umorzeniu zobowiązania zaciągniętego w walucie obcej.

Nowe zasady opodatkowania aportów

Inaczej niż obecnie zostanie uregulowane opodatkowanie aportów w postaci przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Będzie ono analogiczne jak przy fuzjach i podziałach.

Podatnicy, którzy otrzymali wkład niepieniężny w postaci przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części, wartość otrzymanego majątku będą ustalali w wysokości wartości początkowej ustalonej w księgach zbywcy. Analogiczne rozwiązania przyjęto w odniesieniu do majątku otrzymanego w związku z likwidacją osoby prawnej, jeżeli majątek ten został uprzednio wniesiony do spółki jako aport w postaci przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części (patrz niżej).

Składniki majątkowe otrzymane przez wspólników po likwidacji spółki Projekt nowelizacji przewiduje nowe przepisy dotyczące opodatkowania likwidacji spółki, w przypadku gdy wydaje ona wspólnikom składniki majątkowe uprzednio wniesione aportem w postaci przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Obecnie podatnicy wyceniają otrzymane składniki według wartości rynkowej z dnia ich nabycia (art. 16 g ust. 1 pkt 3 updop).

Nowe rozwiązanie wprowadza obowiązek kontynuowania przez wspólników wyceny tych składników majątku po zlikwidowanej spółce, która uległa likwidacji.

Jakie będą zasady amortyzacji?

W przypadku budynków niemieszkalnych, których okres amortyzacji podatkowej wynosi 40 lat, w przypadku ich zbycia amortyzacja dokonywana przez nabywcę takiego budynku będzie musiała być dokonywana z uwzględnieniem okresu, w jakim budynek był amortyzowany przez zbywcę, przy czym okres, w jakim budynek amortyzuje nabywca, nie może być krótszy niż 10 lat. Projekt przewiduje nową metodę jednorazowej (art. 16k updop) amortyzacji. Celem jednorazowej amortyzacji jest stworzenie istotnego bodźca inwestycyjnego dla małych podatników, przy zachowaniu elastycznych (fakultatywnych) zasad rozliczenia amortyzacji, podkreślają projektodawcy. Według nowych zasad amortyzacji do kosztów podatkowych będziesz mógł zaliczyć jednorazowe odpisy amortyzacyjne, od środków trwałych z grup 3-8 Klasyfikacji Środków Trwałych, z wyłączeniem samochodów osobowych, przy podstawowym warunku, że łącznie wysokość tych odpisów (niezależnie od ilości środków trwałych) w roku podatkowym nie może przekroczyć równowartości kwoty 50.000 euro.

W pierwszym roku podatkowym odpisów amortyzacyjnych jednorazowo dokonasz nie wcześniej niż w miesiącu, w którym środki trwałe zostały wprowadzone do ewidencji, lub w równych ratach co miesiąc albo w równych ratach co kwartał, albo jednorazowo na koniec roku podatkowego. W następnym roku podatkowym odpisów będziesz mógł dokonywać albo według metody degresywnej od wartości początkowej, pomniejszając ją o odpisy amortyzacyjne dokonane w pierwszym roku podatkowym, albo według metody liniowej, z możliwością podwyższenia stawek amortyzacyjnych, według zasad określonych w art. 16i updop.

Nowe zasady amortyzacji zostały przewidziane dla małych podatników (u których przychód ze sprzedaży w roku poprzednim nie przekraczał 800.000 euro) oraz dla podatników rozpoczynających działalność. Będą oni mogli stosować metodę amortyzacji jednorazowej w pierwszym roku podatkowym. Ta metoda amortyzacji nie będzie jednak dostępna dla podatników rozpoczynających działalność, którzy zostali utworzeni w wyniku przekształcenia, połączenia lub podziału spółki lub spółek niemających osobowości prawnej, oraz podatników utworzonych przez osoby fizyczne, które wniosły na poczet kapitału nowo utworzonego podmiotu uprzednio prowadzone przez siebie przedsiębiorstwo albo składniki majątku tego przedsiębiorstwa o wartości przekraczającej łącznie kwotę co najmniej 10.000 euro.

Uwaga

Jednorazowa amortyzacja wprowadzana przez zaproponowane przepisy będzie pomocą de minimis udzielaną zgodnie z rozporządzeniem Komisji (WE) nr 69/2001 z 12 stycznia 2001 r. w sprawie zastosowania art. 87 i 88 Traktatu WE w odniesieniu do pomocy w ramach zasady de minimis (Dz.Urz. WE L 10 z 13.01.2001).

W związku z wprowadzeniem wskazanej powyżej metody amortyzacji wykreślone zostały rozwiązania odnoszące się do 30% amortyzacji fabrycznie nowych środków trwałych.

Co z kosztami reprezentacji i reklamy?

Projekt nowelizacji nie dzieli już reklamy na publiczną i niepubliczną, do czego byłeś przyzwyczajony. Zakłada likwidację limitu wydatków na reklamę niepubliczną zaliczanych do kosztów uzyskania przychodów. W wyniku tych zmian wydatki na reklamę zaliczane będą do kosztów podatkowych w pełnej wysokości, bez względu na charakter reklamy. Wydatki określone przepisami o bezpieczeństwie i higienie pracy nadal będziesz mógł zaliczyć do kosztów uzyskania przychodu.

Do kosztów podatkowych będą także podlegały zaliczeniu wydatki poniesione przez pracodawcę na finansowanie usług medycznych dla pracowników. Zmiany dotyczą również możliwości zaliczania do kosztów uzyskania przychodu wydatków poniesionych przez podatników na reprezentację (art. 16 ust. 1 pkt 28 updop). Jak podkreślają projektodawcy, celem tych zmian było wprowadzenie rozwiązań upraszczających system podatkowy, w tym likwidacji m.in. kontrowersyjnych limitów. Zatem koszty reprezentacji nie będą już stanowić kosztów uzyskania przychodu.

Kto nie złoży deklaracji?

Zmiany dotyczą także przepisów związanych ze składaniem deklaracji oraz odprowadzeniem zaliczek na podatek. Zlikwidowano obecnie istniejącą możliwość rozliczania zaliczek uproszczonych. Podatnicy podatku dochodowego generalnie zostaną zwolnieni z konieczności składania deklaracji podatkowych w odniesieniu do zaliczek miesięcznych. Jest to duże uproszczenie dla podatników. Wprowadzono natomiast możliwość wpłacania zaliczek kwartalnych.

Dotyczyć ona będzie małych podatników oraz podatników rozpoczynających działalność w ich pierwszym roku podatkowym. Nie będą z niej mogli korzystać, jak z jednorazowej przyspieszonej amortyzacji, podatnicy powstali w wyniku przekształceń.

Rozliczenie zaliczek odbywać się będzie na analogicznych zasadach jak rozliczenie zaliczek miesięcznych, to znaczy w okresie od początku roku podatkowego do końca następnego kwartału (miesiąca). Płatnicy wypłacający m.in. dywidendy i należności licencyjne na rzecz podmiotów zagranicznych lub przy połączeniach (podziale) spółek przy poborze podatku nie będą musieli składać deklaracji podatkowych. Pozostawiono natomiast obowiązek przekazywania przez płatników informacji o wypłaconych należnościach polskim podatnikom oraz podatnikom niemającym w Polsce siedziby, na ich pisemny wniosek, oraz obowiązek przekazania do urzędów skarbowych rocznych informacji o wypłacie takich należności.

W dalszym ciągu będzie istniał obowiązek wpłacania należnego podatku oraz przekazywania podatnikom, którzy posiadają ograniczony obowiązek podatkowy, informacji o pobranym podatku. Ponadto wprowadzono obowiązek złożenia do urzędu skarbowego rocznej deklaracji o pobranym w ciągu roku podatkowego zryczałtowanym podatku, o którym mowa w art. 21 i 22 updop, oraz obowiązek dokumentowania przez podatników i płatników wysokości zaliczek oraz podatku w sposób umożliwiający sprawdzenie poprawności ich obliczenia.

Tak przewiduje projekt, zostanie on jeszcze poddany obradom parlamentu, ustawa miałaby wejść w życie z dniem 1 stycznia 2007 r. i mieć zastosowanie do osiągniętych dochodów (poniesionych strat) od tego dnia.