Podstawę wymiaru zasiłku chorobowego stanowi przeciętne miesięczne wynagrodzenie  wypłacone pracownikowi za okres 12 miesięcy kalendarzowych  poprzedzających miesiąc, w którym powstała niezdolność do pracy.

(...) Podstawa wymiaru może być ustalana z okresu krótszego w szczególnych przypadkach, które są omówione niżej. Jeżeli niezdolność do pracy powstała przed upływem 12 miesięcy kalendarzowych zatrudnienia, podstawę wymiaru zasiłku chorobowego ustala się przyjmując przeciętne miesięczne wynagrodzenie za pełne miesiące kalendarzowe tego zatrudnienia. 

Przykład 1. Pracownik jest zatrudniony od 5 kwietnia. Zachorował 15 lipca. Od pierwszego dnia tej niezdolności do pracy ma prawo do zasiłku chorobowego. Do ustalenia podstawy wymiaru zasiłku przyjmuje się przeciętne miesięczne wynagrodzenie za pełne miesiące kalendarzowe zatrudnienia, tj. za maj i czerwiec.

Zasada przedstawiona w pkt. 90 ma zastosowanie także wówczas, gdy zatrudnienie pracownika ustało w trakcie miesiąca, przed upływem 12 miesięcy kalendarzowych zatrudnienia, a niezdolność do pracy powstała w miesiącu następnym. (...)

Zapraszamy do zapoznania się z najnowszym raportem na temat zasiłków przysługujących ubezpieczonym pracownikom.