Pytanie: Firma, którą rozliczam, podpisała kontrakt z kontrahentem holenderskim o wykonywanie usług budowlanych na terenie Holandii. Wykonuje również usługi budowlane i transportowe w kraju. Wszystkie podatki i składki ZUS opłaca w Polsce. Kiedy następuje konieczność opodatkowania takiej działalności w Holandii lub opłacania tam składek na ubezpieczenia społeczne?

Odpowiedź: Dopiero po upływie dwunastu miesięcy prowadzenia prac budowlanych konieczne będzie uznanie, że przychody uzyskiwane z tych prac powinny być opodatkowane w Holandii. Również obowiązek opłacania składek na ubezpieczenia społeczne w Holandii może powstać z upływem dwunastu miesięcy przebywania pracownika w tym kraju.

Wyjaśnienie: Osoby fizyczne mające miejsce zamieszkania na terytorium Polski podlegają opodatkowaniu od całości swoich dochodów bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów. Zasadę tę stosuje się jednakże z uwzględnieniem stosownej umowy w sprawie unikania podwójnego opodatkowania. W przypadku Holandii umową tą będzie konwencja z 13 lutego 2002 r. między Rzeczpospolitą Polską a Królestwem Niderlandów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu (Dz.U. z 2003 r. nr 216, poz. 2120), dalej: Konwencja.

Zyski przedsiębiorstwa mającego siedzibę w jednym z umawiających się państw (np. w Polsce) podlegają opodatkowaniu tylko w tym państwie, chyba że przedsiębiorstwo prowadzi działalność gospodarczą w drugim umawiającym się państwie (np. w Holandii) poprzez położony tam zakład (art. 7 ust. 1 Konwencji).

Jeżeli przedsiębiorstwo wykonuje działalność w ten sposób, to jego zyski mogą być opodatkowane w drugim państwie, jednak tylko w takiej mierze, w jakiej mogą być przypisane temu zakładowi.

Dlatego w przypadku gdy możliwe jest uznanie, że podatnik, którego Pani rozlicza, wykonuje w Holandii działalność gospodarczą poprzez położony tam zakład, wówczas zyski osiągnięte przez ten zakład będą opodatkowane w Holandii.

Zakładem jest stała placówka, przez którą całkowicie lub częściowo prowadzona jest działalność gospodarcza przedsiębiorstwa, w szczególności:

• miejsce zarządu,
• filia,
• biuro,
• fabryka,
• warsztat i
• kopalnia, źródło ropy naftowej lub gazu ziemnego, kamieniołom albo inne miejsce wydobywania zasobów naturalnych (art. 5 Konwencji).

Uwaga!

Plac budowy lub prace budowlane albo instalacyjne stanowią zakład tylko wtedy, gdy trwają one dłużej niż dwanaście miesięcy.

Pracownik najemny zatrudniony na terytorium jednego państwa członkowskiego przez przedsiębiorstwo, w którym jest zwykle zatrudniony i przez które został skierowany do wykonywania pracy na terytorium innego państwa członkowskiego, podlega nadal ustawodawstwu pierwszego państwa członkowskiego, pod warunkiem że przewidywany okres wykonywania tej pracy nie przekracza 12 miesięcy i że nie został on skierowany w miejsce innej osoby, której okres skierowania upłynął.

Podstawa prawna

Art. 3 ust. 1 ustawy z 20 lipca 19991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tekst jedn.: Dz.U. z 2000 r. nr 14, poz. 176 z późn. zm.).

Art. 5, art. 7 konwencji z 13 lutego 2002 r. między Rzeczpospolitą Polską a Królestwem Niderlandów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu (Dz.U. z 2003 r. nr 216, poz. 2120).

Art. 14a ust. 1a rozporządzenia Rady (EWG) nr 1408/71 z 14 czerwca 1971 r. w sprawie stosowania systemów zabezpieczenia społecznego w stosunku do pracowników najemnych, osób prowadzących działalność na własny rachunek oraz do członków ich rodzin przemieszczających się we Wspólnocie (Dz.Urz. WE L 149 z 5 lipca 1971 r., s. 2 i nast. z późn. zm.).

"Wskazówki Księgowe" - praktyczne rozwiązania problemów związanych z podatkami, rachunkowością, ubezpieczeniami społecznymi i prawem pracy!
www.wskazowkiksiegowe.pl