Zakład Ubezpieczeń Społecznych realizuje program rehabilitacji leczniczej w ramach prewencji rentowej od 1996 r. Program ten skierowany jest do osób, które w wyniku chorób i następstw urazów są zagrożone powstaniem długotrwałej niezdolności do pracy. W ciągu 11 lat z rehabilitacji leczniczej skorzystało ponad 500 tys. osób.

Celem programu rehabilitacji leczniczej jest przywrócenie zdolności do pracy osobom, które w następstwie choroby są zagrożone długotrwałą niezdolnością do pracy i jednocześnie rokują odzyskanie tej zdolności. Rehabilitacja lecznicza w ramach prewencji rentowej ZUS prowadzona jest w dwóch trybach:

 

• stacjonarnym - w schorzeniach narządu ruchu, układu krążenia, oddechowego i w schorzeniach psychosomatycznych,
• ambulatoryjnym - w schorzeniach narządu ruchu i układu krążenia.

Wniosek o przeprowadzenie rehabilitacji może wydać każdy lekarz prowadzący leczenie, ale o potrzebie rehabilitacji orzeka lekarz orzecznik ZUS. Takie orzeczenie lekarz orzecznik może wydać również podczas prowadzenia np. kontroli zwolnienia lekarskiego."Podjecie wczesnej rehabilitacji znacznie skraca czas leczenia, daje większe szanse na odzyskanie sprawności i obniża koszty leczenia. Umożliwia także powrót do pracy zawodowej" - stwierdziła Jadwiga Kawwa, dyrektor Departamentu Prewencji i Rehabilitacji ZUS.

Istotną cechą prowadzonego programu jest fakt, że nie obciąża on finansowo pacjenta. Pełny koszt rehabilitacji uwzględniający w szczególności koszty leczenia, zakwaterowania i wyżywienia pokrywa ZUS. Zakład nie ma własnych ośrodków rehabilitacyjnych i prowadzi rehabilitację na podstawie umów zawieranych z krajowymi placówkami medycznymi. Ich wybór dokonywany jest w drodze postępowania konkursowego. Rehabilitacja, według Światowej Organizacji Zdrowia (WHO), to kompleksowe i skoordynowane stosowanie środków medycznych, socjalnych i zawodowych w celu usprawnienia osób z naruszoną sprawnością organizmu do możliwie najwyższego poziomu.