Ponadto osobie skierowanej na rehabilitację leczniczą refunduje się koszty dojazdu (najtańszym środkiem komunikacji publicznej ) oraz koszty opłaty uzdrowiskowej. Rehabilitacja lecznicza prowadzona przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych oprócz dużego znaczenia społecznego (szansa uzyskania poprawy stanu zdrowia i odzyskania utraconej w wyniku choroby zdolności do pracy) ma wymierne znaczenie ekonomiczne.
Opierając się na corocznych badaniach statystycznych opracowywanych przez ZUS można w uproszczony sposób przedstawić opłacalność rehabilitacji leczniczej: Badania te dotyczą osób po roku i dwóch latach od zakończenia rehabilitacji. W 2005 r. zakończyło rehabilitację leczniczą ok. 54 tys. osób. Koszt tej rehabilitacji wyniósł 77 mln zł. Z tej grupy, w rok po rehabilitacji, nie pobierało żadnych świadczeń 38 proc. osób (tj. ok. 21 tys.). Gdyby te osoby nie zostały poddane rehabilitacji, najprawdopodobniej pobierałyby świadczenie rentowe.
Roczna kwota wypłaconych świadczeń wyniosłaby ponad 240 mln zł. Pomniejszając tę kwotę o koszty poniesione na rehabilitację leczniczą otrzymujemy około 166 mln zł. Są to oszczędności z tytułu nie wypłacanych świadczeń z funduszu ubezpieczeń społecznych. Natomiast szacunkowa kwota oszczędności z tytułu niewypłaconych świadczeń, wyliczona na podstawie badań opartych o dane osób w dwa lata po ukończenia rehabilitacji, wyniosłaby znacznie więcej, tj. ponad 304 mln zł.
Należy zauważyć, że dzięki działalności Zakładu w ramach prewencji rentowej osoby, które wymagają leczenia mają szybki dostęp do rehabilitacji leczniczej a zarazem obserwowany jest od kilku lat spadek wydatków ponoszonych przez ZUS na wypłatę świadczeń rentowych, w którym to spadku znaczny udział ma rehabilitacja lecznicza.
Brak komentarzy...