"Codziennie budujemy opinie o innych ludziach i sytuacjach. Interpretujemy działania innych i przewidujemy, co zrobią w danych okolicznościach." (Heider 1958).
Dokonujemy atrybucji wówczas, gdy zauważamy czyjeś zachowanie, oceniamy je i staramy się odkryć dlaczego dana osoba zachowała się właśnie w ten a nie inny sposób.
Znając przyczyny zachowań danego człowieka, jesteśmy w stanie określić kiedy ten człowiek potrafi działać sam z siebie, a kiedy do określonych działań potrzebuje stymulacji otoczenia. Ma to tez bezpośrednie przełożenie na funkcjonowanie człowieka w środowisku pracy, a dokładniej na jego motywację do podejmowania określonych typów zadań. Niektórzy pracownicy podejmują wysiłek związany z wykonaniem zadania zmotywowani wewnętrznie poprzez zrozumienie samej trudności zadania i konieczności włożenia w jego realizacje określonego wysiłku. Inni natomiast będą potrzebowali zewnętrznych motywatorów - nacisków środowiskowych, które skłonią ich do podjęcia określonego wysiłku.
Kelley (1967) wyróżnił cztery kryteria umożliwiające odróżnienie tego, czy dane zachowanie jest zależne od przyczyn osobistych, czy też zewnętrznych (środowiskowych):
1. Wyróżnianie się - czy zachowanie można odróżnić od zachowań innych ludzi w podobnych sytuacjach;
2. Konsensus - czy inni zgadzają się, że danym zachowaniem rządzą cechy osobowościowe;
3. Konsekwencja w czasie - czy zachowanie się powtarza;
4. Konsekwencja w sposobie wykonywania czynności - czy zachowanie powtarza się w różnych sytuacjach.
(M. Armstrong, Zarządzanie Zasobami Ludzkimi)
Teoria atrybucji mówi również o tym w jaki sposób jesteśmy skłonni przypisywać sobie sukces lub porażkę zawodową. Okazuje się, że ci z nas, którzy posiadają wysoką samoocenę skłonni są przypisywać swój sukces własnym czynnikom wewnętrznym, np. własnym zdolnościom. Porażkę zaś przypisują brakowi włożonego wysiłku w realizację danego zadania. U osób z niska samooceną jest zupełnie odwrotnie. Oznacza to, że są oni skłonni przypisywać sukces ogromowi włożonego przez siebie wysiłku oraz innym czynnikom zewnętrznym. Porażkę zaś tłumaczą brakiem odpowiednich zdolności.
Competitive Skills