Obecnie prezes NFZ na wniosek pacjenta wyraża zgodę na przeprowadzenie leczenia za granicą, gdy dane świadczenie nie może być udzielone choremu ze względu na długi czas oczekiwania, co może stanowić zagrożenie dla jego stanu zdrowia i życia. Zgoda taka jest również udzielana, gdy pacjent w ogóle nie ma możliwości uzyskania danego świadczenia, bo nie jest ono wykonywane w kraju. W takich sytuacjach koszt leczenia za granicą jest pokrywany przez NFZ.

Ministerstwo Zdrowia przygotowało jednak projekt nowelizacji rozporządzenia z 27 grudnia 2007 r. w sprawie wniosku o leczenie lub badania diagnostyczne poza granicami kraju oraz pokrycie kosztów transportu (Dz.U. nr 249, poz. 1867), który da funduszowi podstawę do częstszych odmów dotyczących leczenia za granicą. Zgodnie z nim NFZ będzie mógł odmówić wydania na nie zgody, jeżeli uzna, że inna placówka w kraju, a nie ta, w której pacjent jest zapisany na liście oczekujących, ma możliwość natychmiastowego zoperowania chorego. Fundusz nabędzie też prawo wskazania innego zagranicznego szpitala, który ma wykonać świadczenie, niż ten, który został wskazany przez lekarza we wniosku o skierowanie na leczenie w innym kraju.

Od momentu wejścia Polski do UE, na planowe leczenie za granicą wyjechało prawie 300 polskich pacjentów. Udzielono im świadczeń za około 11 mln zł. Większość chorych leczyła się w Niemczech, a pojedyncze osoby w Belgii i we Włoszech.

Autor: Dominika Sikora