Rozmawiamy z Romaną Troicką-Sosińską, sekretarz Trybunału Arbitrażowego przy PKOl

- Zagłębiu zarzucano popełnienie dziewięciu czynów korupcyjnych, ale po kolejnych rozpoznaniach okazało się, że udowodniono udział w czterech tego rodzaju czynach. Organy dyscyplinarne PZPN stosują, w najlepszej wierze, wewnętrzne przepisy i dążą do ukarania klubów piłkarskich zamieszanych w korupcję.

Jednak nie dziwi mnie to, że przepisy te naginają do bieżących potrzeb. WD i ZTP to organy statutowe PZPN - trudno żeby kontestowały swoje własne regulacje. Przepisy PZPN w sprawie przedawnienia czynów korupcyjnych są tworzone i wprowadzane w praktykę chaotycznie. Ten bałagan regulacyjny sprzyja PZPN jako korporacji i poszczególnym jej członkom, także klubom piłkarskim zamieszanym w korupcję.

Czy sprawa Zagłębia Lubin to efekt chaosu w wewnętrznych przepisach PZPN?

- W ubiegłych latach Trybunał Arbitrażowy przy PKOl zwracał już uwagę na ten problem przy rozpoznawaniu tzw. afery barażowej dotyczącej Świtu Nowy Dwór i Szczakowianki Jaworzno. Zasada jest jedna - przepisy zmienione po zdarzeniach podlegających osądzeniu nie mogą dotyczyć tych zdarzeń.

Czy również w przypadku Zagłębia Lubin PZPN powtórzył ten sposób działania?

- Organy dyscyplinarne w swoich orzeczeniach w sprawie Zagłębia uznały, że czyny korupcyjne nie przedawniły się. W postanowieniach rozstrzygających sprawę po raz pierwszy odwołano się do uchwały PZPN z 10 maja 2007 r., która weszła w życie 9 października 2007 r. Ów akt wprowadził zasadę nieprzedawnialności czynów korupcyjnych. Ponownie rozpoznając sprawę, organy dyscyplinarne uznały, że klubowi udowodniono tylko cztery z dziewięciu czynów korupcyjnych.

Tym razem powołano się na treść art. 55 ust. 1 statutu PZPN obowiązującego od 7 grudnia 2005 r. do 10 maja 2007 r. Przepis ten przedłużał termin przedawnienia czynów korupcyjnych do lat pięciu od daty czynu i pozwalał na wszczęcie postępowania w okresie dwóch lat od daty ujawnienia czynów. Przypominam, że postępowanie w sprawie Zagłębia Lubin wszczęto 20 grudnia 2007 r., a zatem w czasie gdy art. 55 ust. 1 statutu PZPN już nie obowiązywał.

Jakie są podstawy prawne decyzji Trybunału Arbitrażowego PKOl?

- Trybunał Arbitrażowy orzeka w oparciu o przepisy związkowe. Oznacza to, że w sprawie skargi na decyzje organów dyscyplinarnych polskiego związku sportowego, np. kolarskiego, stosuje przepisy dyscyplinarne i statut obowiązujący w tej organizacji. W przypadku luk w prawie związkowym stosuje przede wszystkim prawo sportowe - głównie ustawę o sporcie kwalifikowanym, a następnie przepisy powszechnie obowiązujące.

W miniony czwartek PZPN zadecydował, że w ekstraklasie zagra 16 drużyn według stanu na dzień 22 lipca 2008 r., a więc bez Zagłębia Lubin. Czy jest to złamanie postanowienia Trybunału Arbitrażowego PKOl? Teoretycznie PZPN nie ma obowiązku podporządkowania się decyzji Trybunału Arbitrażowego PKOl. Do jakich konsekwencji może doprowadzić taka postawa Związku? Czy zamieszanie wywołane decyzją Trybunału PKOl i postawą PZPN stwarza podstawę do interwencji międzynarodowych władz sportowych?

Rozmawiał Krzysztof Polak

Więcej: Gazeta Prawna 28.07.2008 (146) - str. 16