Wstępny rekonesans

Przed podjęciem decyzji o sposobie przechowywania ubrań i innych rzeczy dobrze jest wcześniej zrobić ich listę. Należy umieścić na niej wszystko to, co ma być schowane. Poza przestrzenią na ubiór codzienny - bieliznę, koszule, bluzki, spodnie, sukienki, garnitury itp., trzeba też, o czym często się zapomina, wygospodarować miejsce na: deskę do prasowania, żelazko, odkurzacz, ręczniki, obrusy, pościel, walizki, torby podróżne czy sprzęt sportowy. Jeśli na przechowywanie sprzętu i dużych gabarytowo waliz oraz toreb przeznaczyliśmy oddzielne pomieszczanie, to nie ma problemu. Często jednak brakuje nam takiego składzika i w konsekwencji rzeczy używane sezonowo trafiają na strych lub do piwnic, deska do prasowania zajmuje przestrzeń w którymś z pokojów, odkurzacz dzieli półki z butami, a walizki i torby zajmują miejsce w szafach z ubraniami lub w niezagospodarowanych kątach pokojów. W ten sposób nieustannie mamy do czynienia z bałaganem i tracimy czas na szukanie potrzebnej rzeczy. Uporządkujmy zatem tę całość.

Szafy wolno stojące

Powszechna niegdyś opinia o tym, że szafy wolno stojące są niefunkcjonalne - dziś jest już nieaktualna. Dawniej rzeczywiście szafy te były źle wyposażone i nieodpowiednio zaprojektowane - miały za mało bądź za dużo półek, a ich rozmieszczenie nie zapewniało wygody. Dziś bez trudu, nawet samodzielnie, można zaradzić tym problemom, wzbogacając stare szafy o nowe kosze, szuflady czy wysuwane półki. To rozwiązanie ma jednak sens jedynie wówczas, gdy szafy, które miałyby ulec modernizacji, są naprawdę wyjątkowe i szkoda się ich pozbywać. Odnawianie natomiast zużytych szaf, wykonanych, np. ze sklejki lub płyt drewnopodobnych, jest nieopłacalne. W takim przypadku lepiej zdecydować się na nowy mebel. Producenci oferują solidnie wykonane szafy wolno stojące w korzystnych cenach. Mogą mieć one, podobnie jak te do zabudowy, przesuwne drzwi - dzięki którym dawny problem z niezagospodarowaną przestrzenią potrzebną do ich otwarcia został wyeliminowany. Ponadto różnorodność dostępnych modeli sprawia, że z łatwością można dobrać szafę do każdego wnętrza.



Szafa wolno stojąca

Za:
- nie ma konieczności wyznaczania na niż miejsca już na etapie projektu domu;
- można ją w każdej chwili przestawić lub zabrać w czasie przeprowadzki.

Przeciw:
- drzwi rozwieralne szafy wolno stojącej zajmują miejsce w pokojach i holach,
- ograniczając tym samym ich powierzchnię i możliwości aranżacyjne.



Zabudowa wnęki

Szafy wnękowe pozwalają efektywnie wykorzystać przestrzeń. Bez problemu też można dostosować ich wyposażenie do własnych potrzeb. Najprostszy model takiej szafy to zabudowana półkami i zasłonięta drzwiami wnęka. Można zrezygnować z wykańczania podłogi, sufitu, ścianek bocznych i tylnej - dzięki czemu nie traci się na pojemności mebla, a koszty jego wykonania są niższe. Jednak by we wnętrzu szafy się nie kurzyło i łatwo było utrzymać w niej czystość, warto ściany okleić zmywalną tapetą, a na podłodze ułożyć dowolny materiał posadzkowy, umożliwiający jego łatwe mycie. Zabudowę wnęki można wykonać za pomocą modułowych systemów meblowych. W ich skład wchodzą gotowe elementy - korpusy szaf, drążki, ramy z regulowanymi nóżkami, kosze, półki, wiszące pojemniki, które dowolnie zestawia się ze sobą. Elementy te stosuje się nie tylko do wypełnienia wnęk, ale także do zabudowy pomieszczenia garderoby lub do renowacji szaf wolno stojących.

Uwaga! W skład systemów modułowych nie wchodzą drzwi - dlatego polecane są do miejsc, gdzie możemy mieć otwartą szafę. Decydując się na to, pamiętajmy jednak, że ich zawartość będzie się kurzyć. Przydadzą się wtedy pudła i pokrowce. Wnękę warto jednak zasłonić, wykorzystując na przykład rolety lub żaluzje albo montując system drzwi przesuwnych. Projekt i wykonanie szafy wnękowej warto powierzyć profesjonalnej firmie. Większość z nich projektuje i wycenia szafę, korzystając z oprogramowania komputerowego - często jest to usługa bezpłatna. W fazie powstawania projektu można na bieżąco ustalać cenę szafy i dowolnie modyfikować jej wygląd. Dodatkowe wyposażenie wnęk (także garderób) stanowić mogą: stopery w szynach, które zatrzymują drzwi w ustalonym miejscu; oświetlenie, które włącza się podczas otwierania drzwi szafy; szczotki uszczelniające profile drzwiowe, zabezpieczające przed wnikaniem kurzu do wnętrza garderoby.

Modułowy system meblowy:

Za:
- pozwala wykorzystać nietypową, trudną do zagospodarowania wnękę - np. przestrzeń pod skosem;
- jego elementy można wykorzystać zarówno do zagospodarowania wnęk, jak i do wypełnienia garderoby - tak więc w każdej chwili możemy zrezygnować z szafy we wnęce i przenieść ją w inne miejsce;
- daje wiele rozwiązań technicznych ułatwiających korzystanie z szafy - wysuwane i obrotowe kosze itp.;
- szafa wbudowana może być bez tyłu i boków - w ten sposób oszczędzamy;
- poszczególne moduły można przestawiać w dowolne miejsce.

Przeciw:
- systemy modułowe nie mają drzwi - poleca się je raczej do takich miejsc, gdzie możemy mieć otwartą szafę, np. w sypialni, lub do garderób zorganizowanych w oddzielnym, zamykanym pomieszczeniu.

Szafa wnękowa

Za:
- pozwala zagospodarować całą przestrzeń wnęki od podłogi do sufitu;
- elementy trwale mocowane do ściany gwarantują stabilność;
- jej projekt i wycenę dobiera się do indywidualnych potrzeb.

Przeciw:
- jest stosunkowo droga - zarówno drzwi przesuwne, jak i wnętrze szafy to dość wysokie koszty wykonania, wymaga drogich technicznych rozwiązań ułatwiających korzystanie z niedostępnych miejsc na górze - opuszczanych drążków, drabinek;
- jest zbudowana na stałe, co utrudnia zmiany aranżacji wnętrza w przyszłości;
- wymaga wnęki o głębokości minimum 70 cm.



Garderoba

Garderoba - jest pomieszczeniem zaadaptowanym do przechowywania rzeczy. Może łączyć w sobie funkcje schowka na rzeczy sezonowe, gospodarcze lub też być elegancką ubieralnią, w której oprócz odzieży w szafach znajdzie się na przykład toaletka i duże lustro oraz - co bardzo ważne - przestrzeń, aby można było swobodnie się poruszać. Garderoba koniecznie musi mieć wentylację. Gdy jednak nie ma wolnych przewodów wentylacyjnych w pomieszczeniu na nią przygotowanym, powinno się umieścić przynajmniej kratkę wentylacyjną w ścianie pomiędzy garderobą a innym pomieszczeniem.

Wymiary. Garderoba powinna być na tyle duża, aby można było swobodnie się w niej poruszać. Nie ma sensu budować garderoby w pomieszczeniu kilkadziesiąt centymetrów głębszym niż szafa wnękowa; pomieszczenie nie może być też zbyt wąskie. Musimy zatem przeznaczyć na garderobę minimum 3,5 m2. Przestrzeń do swobodnego poruszania się to ok. 120 cm (ok. 1,5 m2 wolnej powierzchni).



Długa wąska. Takie pomieszczenie nie zawsze zdaje egzamin. Aby można było zaadaptować je na garderobę, musi mieć szerokość co najmniej 190 cm (70 cm zajmuje ciąg wieszaków i półek, 120 cm - wolna przestrzeń niezbędna do poruszania się).

Kwadratowa. Taki kształt (oczywiście odpowiedniej wielkości) jest najbardziej odpowiedni do urządzenia funkcjonalnej garderoby. Wówczas na wszystkich ścianach (pomijając tą z drzwiami) można umieścić głębokie szafy i zapewnić jednocześnie swobodne przejęcie między nimi. Rozwiązanie to jest najlepsze również wtedy, gdy garderoba ulokowana jest między sypialnią a łazienką, a drzwi do nich są na jednej osi. Wówczas powierzchnia komunikacyjna nie ogranicza miejsca na szafy.

Pod skosem. Zazwyczaj spora część skośnej ściany jest zbyt niska, aby nadawała się do przechowywania ubrań i w konsekwencji pełni jedynie funkcję schowka. Dlatego odpowiednio wcześniej dobrze jest sprawdzić na planie przekroju domu, jakiej wysokości jest ścianka kolankowa; 100-centymetrowa umożliwi montaż drążków na wiszące ubrania, niższa pozwoli tylko na zamocowanie szafek.

Garderoba

Za:
- może być otwarta, wtedy urządzenie jej nie kosztuje dużo;
- można przechowywać w niej przedmioty, na które trudno znaleźć stałe miejsce;
- w małym domu na garderobę można wykorzystać przestrzeń trudną do zagospodarowania - pod skosem dachu itp.;
- w razie potrzeby można zmienić przeznaczenie pomieszczenia.

Przeciw:
- wymaga zaplanowania na nią przestrzeni już na etapie projektu domu;
- zajmuje sporo miejsca - składowanie plus komunikacja.

Emilia Rosłaniec