Z prof. Elżbietą Kryńską, ekspertem ds. rynku pracy, rozmawia Tomasz Ł. Rożek
Bezrobocie znów urosło, a mam wrażenie, że rząd siedzi z założonymi rękoma.
Nie dramatyzujmy - stopa bezrobocia wprawdzie wzrosła w porównaniu z grudniem, ale w porównaniu ze styczniem ubiegłego roku jest o jeden punkt procentowy niższa. Rządzący powinni teraz wycisnąć maksymalnie dużo pieniędzy z Funduszu Pracy i Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych

Na koniec 2009 r. tylko w Funduszu Pracy będzie 8,3 mld zł nadwyżki, więc może ktoś w rządzie powinien wreszcie te pieniądze wydać.
Mam nadzieję, że te pieniądze zostaną jak najszybciej przeznaczone na utrzymanie miejsc pracy i aktywizację bezrobotnych - kursy, szkolenia itp. Niech decydują o tym samorządy - one wiedzą najlepiej, któremu pracodawcy w regionie pomóc. Myślę, że o skali wsparcia zdecyduje poziom bezrobocia w marcu - jeśli w tym miesiącu bezrobocie nadal będzie wzrastało, to trzeba bić na alarm.

Dlaczego akurat marzec ma być decydujący?
Bo w ostatnich latach w tym miesiącu bezrobocie zawsze spadało - zaczynały się prace sezonowe i ludzie znajdowali zatrudnienie. Nie ma co panikować w styczniu i w lutym, bo zimą zawsze jest mniej pracy - np. z końcem roku kończą się umowy na czas określony. Także jest to zjawisko naturalne, co nie znaczy, że rząd i samorządy nie powinny przygotowywać się na awaryjną sytuację.

Co, poza wykorzystaniem nadwyżki z funduszy, może jeszcze zrobić rząd, by wyhamować wzrost bezrobocia?
Sprawniej wykorzystywać fundusze unijne, przeznaczone na wsparcie zatrudnienia. Ja się tylko boję, że rząd wykorzysta gros pieniędzy z Funduszu Pracy na dopłatę do kredytów hipotecznych, a nie na wsparcie miejsc pracy. A to może uchronić wiele zakładów przed upadłością, przynajmniej przez pewien czas. Bo nie wierzę, że niektóre branże uzależnione od eksportu uda się uratować.

A jednak nie jest Pani aż taką optymistką.
Bo jest kryzys na świecie, Polska wybrała gospodarkę rynkową, uzależnioną od kilkuletnich cykli - po latach dobrobytu i hossy na rynku pracy musiało przyjść spowolnienie. Ale najgorsza jest w tej chwili panika. Kryzys mamy w głowach - im więcej mówi się i pisze o rosnącym bezrobociu, to tym gorzej dla gospodarki - ludzie nagle przestaną kupować w obawie przed nadciągającą "katastrofą". A jeśli spadnie popyt wewnętrzny, to będziemy mieli prawdziwą katastrofę.

/ Polska