Wiosną 1929 r. premierę miała jednostka DB, montowana w modelu Volvo PV651. Liczba "6" oznaczała ilość cylindrów, "5" liczbę siedzeń, zaś "1" oznaczała pierwszą wersję nowej serii. Silnik DB o pojemności 3010 cm3 miał 55 KM i umożliwiał przekroczenie prędkości 100 km/h. Później opracowano wiele różnych wersji, kończąc na ED o pojemności 3670 cm3 i mocy 91 KM.

Jeszcze zanim zaprzestano produkcji silnika ED, inżynierowie Volvo rozpoczęli prace nad nowocześniejszym silnikiem 6-cylindrowym. Choć nie wymyślono jeszcze wtedy terminu "silnik modułowy", dokładnie tak zaprojektowano B30, wprowadzony jesienią 1968 r. Jednostkę zamontowano w Volvo 164. Silnik miał moc 130 KM. W 1971 r. B30 wyposażono w elektroniczny wtrysk paliwa (B30E), który umożliwił zwiększenie mocy o dodatkowe 30 KM.



Na początku lat 70. Volvo wzięło udział w projekcie silnikowym prowadzonym wspólnie przez francuskich producentów aut - Peugeota i Renault. Celem projektu było opracowanie nowoczesnego V8, ale zmieniono koncepcję i podjęto prace nad silnikiem V6.

Pierwszą wersję jednostki zamontowano jesienią 1974 r. w Volvo 264. Był to wykonany całkowicie ze stopów silnik V6 o pojemności 2,7 l, nazwany B27E. Każdy zespół cylindrów miał pojedynczy wałek rozrządu o napędzie łańcuchowym, zaś moc silnika wynosiła 140 KM. Z czasem powiększono pojemność do 2,8 l i dodano szereg nowych funkcji, głównie w zakresie zapłonu, wtrysku i kontroli wydechu (moc wzrosła do 156 KM).

W 1990 r. V6 zastąpiono całkowicie nowym silnikiem 6-cylindrowym z aluminium i cylindrami w układzie rzędowym o pojemności nieco poniżej 3 l (204 KM). Był to pierwszy przykład silnika z rodziny nowych, modułowych - serii N - które nadal stanowią podstawę obecnego programu rozwoju jednostek napędowych Volvo.



W 1998 r. zakończono erę tradycyjnie projektowanych aut Volvo o silnikach usytuowanych wzdłuż i napędzie na tylne koła. W tym właśnie roku silnik 6-cylindrowy umieszczono poprzecznie, a mechanizm napędowy znalazł się w zespole silnikowym napędzającym przednie koła. Pierwszym autem, w którym zastosowano to rozwiązanie, było S80.

Od samego początku silnik oferowano w dwóch wersjach: 2,9 l/204 KM oraz nieco mniejszej 2,8 l z podwójnym układem turbodoładowania (B6284T), który podnosił moc do 272 KM. Tę wersję S80 nazwano T6. Zaczęto go montować także w pierwszej generacji SUV-ów produkowanych przez Volvo - XC90, wprowadzonych w 2002 r.

W wyniku prac inżynierów Volvo powstała nowa, większa, wersja 3,2 l, wprowadzona w 2006 r. Miała lepsze osiągi przy jednoczesnym obniżeniu poziomu emisji i poprawie ekonomiki zużycia paliwa. T6 został także nieco powiększony, co pozwoliło zwiększyć moc i moment obrotowy. Oba silniki zaprojektowano z myślą o zastosowaniu w modelach S80 i XC90, montowanych poprzecznie i napędzających cztery koła.

(ip)