Jedną z najgorszych przypadłości menedżerów jest przeświadczenie, że zawsze mają sporo czasu na podjęcie decyzji, że nie muszą jej podejmować od razu. „Nie jesteśmy przecież na polu bitwy”, tłumaczą. „Co za różnica dla rynku, jeśli podejmiemy decyzję dziś czy jutro?”. Zwykle różnica jest rzeczywiście niewielka, ale też nie o nią chodzi. Chodzi o samo podejście do jej podejmowania.

Odkładanie decyzji świadczy bowiem o strachu o własny stołek w przypadku niepowodzenia, o strachu przed przyjęciem na siebie odpowiedzialności. Nie o ostrożności. Każdy może wykonywać rozkazy, lepiej lub gorzej. Ale tylko niektórzy mają w sobie dość odwagi, aby w krytycznym momencie przejąć inicjatywę i wydać polecenia. Ci odważni to najlepsi menedżerowie, liderzy, dowódcy.

Czy tę odwagę można w sobie wyrobić? Owszem, tak. Najlepsi menedżerowie są świadomi i ciągle sobie powtarzają, że:

1. Tylko decyzja podjęta na czas ma szansę być dobra. Nawet najlepsza, ale podjęta za późno, z gruntu jest zła. Co nam po niej, skoro zmieniły się już okoliczności, ktoś inny wygrał to, co było do wygrania, albo Jest już za mało czasu na wdrożenie decyzji. Szybkość decydowania ma znaczenie. Nie po łebkach i na chybcika. Ale zawsze na czas .

2. Analizuj sytuację, zbieraj dane i fakty, nie wierz tylko intuicji. Głupiec, by podjąć decyzję, rzuca monetą. Leń, który próbuje ukryć swoje nieróbstwo, mówi: „Tak podpowiada mi intuicja, a ja zawsze polegam tylko na intuicji”. Człowiek racjonalny powie: „Zrobiłem analizę, zebrałem dane, a moja intuicja jest tylko jednym z kilku czynników”.

3. Oceniaj racjonalnie. Wyznaczaj jasne i rozsądne kryteria. Oceniaj fakty według tych kryteriów. Nadaj im wagi: które są kluczowe, a które tylko wspierające. Kieruj się przede wszystkim kluczowymi.

4. Rozważ za i przeciw każdej z opcji. Rozważ przyszłe konsekwencje każdej z opcji. Myśl jak szachista: przewiduj na kilka kroków do przodu. Co się wydarzy dzień po podjęciu tej decyzji? Jak na to zareaguje otoczenie? Jakie będą kolejne konsekwencje — po tygodniu, miesiącu, roku...

5. Konsultuj się, ale podejmuj decyzję samodzielnie. Zawsze lepiej poznać i przeanalizować opinie fachowców, autorytetów albo osób patrzących z boku i na chłodno. Ale skoro to ty poniesiesz odpowiedzialność za decyzję, podejmij ją sam. Nie zwalaj winy na „większość osób, które mi tak doradzały”.

6. Nie karz podwładnych za błędne decyzje , jeśli błąd jest wynikiem pomyłki lub niewiedzy. Takim karaniem osiągniesz niekorzystny efekt: na przyszłość będą unikać nawet najprostszych decyzji. Karz za to za brak decyzji — gdy nie podjęli jej, a mogli i powinni.

7. Dobra decyzja to nie ta podjęta na czas , ale wdrożona na czas. Jeśli ma zostać tylko na papierze albo w twojej głowie — to po co w ogóle ją podejmować? Jesteś wynagradzany za działania, nie za myśli, które pozostały tylko myślami, albo pomysły, które utknęły w szufladzie.

8. Elementem procesu podejmowania decyzji jest zakomunikowanie jej zespołowi, uzasadnienie (dlaczego właśnie taka) oraz wyznaczenie osoby do jej realizacji i terminu wdrożenia .

9. Odrzucaj opcje idealne, ale całkowicie niemożliwe do realizacji. Bądź racjonalny. Z drugiej jednak strony— nie oceniaj sam, czy coś jest możliwe. Czasem nasza rutyna, stereotypowe podejście albo zwyczajne zmęczenie prowadzą nas do opinii: „Tego się nie da”. Dlatego zadaj kilku osobom patrzącym z boku pytanie: „Czy sądzisz, że to się da wykonać?”.

Więcej wskazówek i porad związanych ze skutecznym zarządzaniem, opakowanych w zgrabną intrygę szpiegowsko-sensacyjną łączącą WSI, CIA, talibów, wywiad rosyjski i tajną substancję tworzącą superżołnierzy, znajdziesz w książce „Komandosi w białych kołnierzykach. Metody zarządzania stosowane przez najlepszych menedżerów” Rafała Szczepanika (Wydawnictwo Onepress, 2009). Książkę znajdziesz w księgarni www.onepress.pl, wpisując w pole wyszukiwarki tytuł. Szukaj czarno-białej okładki ze szpiegiem w bagnie. Wykorzystanie za zgodą Wydawcy.

Rafał Szczepanik | Grupa Wydawnicza HELION SA Onepress.pl