Pracownicy uzależnieni od nikotyny to „palący” problem wielu przedsiębiorstw. Większość z nas musi zaakceptować to, że dym papierosowy zawiera substancje szkodzące zdrowiu. Pracodawcy nie lubią jak ich podwładni robią sobie zbyt wiele przerw, a już na pewno nie są zainteresowani utratą przez nich zdrowia.

Zgodnie z obowiązującym w Polsce prawem pracodawca nie ma obowiązku tolerować nałogów swoich pracowników i czynić wobec nich specjalne ustępstwa w postaci tworzenia palarni lub udzielania dodatkowych przerw na „dymka”. Naturalnie nie może zmusić ich do całkowitego rzucenia palenia, ale jeśli zechce – będzie mógł je mocno ograniczyć.

Przede wszystkim może wprowadzić zakaz palenia tytoniu na terenie całego zakładu i jeżeli podwładny nie będzie go respektował, wprowadzić karę pieniężną. Zasady nakładania kar porządkowych reguluje Kodeks pracy zgodnie z którym wysokość kary pieniężnej za pojedyncze zdarzenie nie może przekroczyć równowartości jednodniowego wynagrodzenia pracownika, a łącznie kary pieniężne nie mogą przewyższać dziesiątej części wynagrodzenia przypadającego pracownikowi do wypłaty.

Okres wakacyjny to czas, kiedy na rynku pracy pojawia się wielu chętnych do podjęcia pracy... Przeczytaj: Zatrudniasz na czarno? Słono za to zapłacisz!

Egzekwowanie zasad nie może być zależne od samopoczucia pracodawcy

Ten sposób na „demotywację” nikotynową w pracy będzie skuteczny tylko i wyłącznie wtedy, gdy zostanie on wyegzekwowany dla przykładu na kilku notorycznie łamiących zakaz pracownikach. Pracodawca musi zawsze upominać przyłapane na paleniu osoby, że na terenie zakładu jest to zakazane i żądać zgaszenia papierosów – kary finansowe to ostateczne rozwiązanie zarezerwowane tylko dla najbardziej „krnąbrnych” pracowników.

Natychmiastowa rezygnacja z palenia tytoniu i wprowadzenie kar porządkowych może wywołać protesty uzależnionej części załogi. Pracodawca nie powinien zrażać do siebie podwładnych, dlatego zanim wprowadzi odpowiednie ograniczenia, warto byłoby zrobić spotkanie z pracownikami - nie tylko po to by poinformować ich o planowanych zmianach, ale także spróbować porozmawiać na temat ekonomicznych skutków palenia w pracy dla nich samych.

Ostatni bastion

Trzeba mieć świadomość, że pracownicy często traktują przerwę na papierosa jak przywilej, którego odebranie potraktują jako atak. Dlatego trzeba dać im jakąś alternatywę – np. pokazać, że pięć przerw na papierosa w ciągu dnia to około pół godziny czasu pracy, które wyceniane jest na około 5 złotych (przy stawce 10 zł. na godzinę) Czyli 22 dni w miesiącu daje kwotę 110 złotych, a jest to równowartość ponad 10 paczek papierosów. W związku z tą informacją może zaproponować odpowiednio wyższa pensję dla każdego pracownika, w zamian za pokojową „rezygnację” z papierosa.

Niekiedy liczba palaczy w danym przedsiębiorstwie przekracza połowę wszystkich zatrudnionych. Wówczas wprowadzenie zakazu palenia może być operacją skomplikowaną i faktycznie niemożliwą do przeprowadzenia – warto się zastanowić, czy faktycznie ciągłe kontrolowanie pracowników nie ośmieszy przedsiębiorcy i w konsekwencji rezultaty będą odwrotne od oczekiwanych.

Łukasz Piechowiak
bankier.pl
l.piechowiak@firma.bankier.pl

Już wkrótce tylko na Bankier.pl E-DOT@CJE 2010 Zamierzasz ubiegać się o e-dotację, ale nie wiesz jak się do tego zabrać? Chcesz zwiększyć swoją szansę na jej pozyskanie? Stań się beneficjentem idealnym. Raport specjalny Bankier.pl o E-dot@cjach 2010 już od 19 lipca!