Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23 ustawy o PIT. Zasadniczo każdy wydatek celowo poniesiony z zamiarem uzyskania przychodu, poza wymienionymi w art. 23, powinien być uznany za koszt uzyskania przychodu - wyrok WSA w Łodzi, I SA/Łd 1125/2005. Zakup okularów korekcyjnych nie pojawia się w katalogu wydatków wyłączonych z kosztów uzyskania przychodu.

W praktyce chodzi bowiem o to, aby wydatek na zakup okularów był w racjonalny sposób związany z prowadzoną działalnością gospodarczą ( interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 27.01.2009 r., IPPB1/415-1312/08-2/EC; interpretacja indywidualnaDyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 10.02.2009 r., ITPB1/415-790/08/AK). Wykazanie związku poniesionych kosztów z prowadzoną działalnością gospodarczą oraz okoliczność, że ich wydatkowanie ma wpływ na wysokość osiąganych przychodów obciąża podatnika – interpretacja Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 24.03.2009 r., IPPB1/415-137/09-2/KS. Organ podatkowy uznał, że zakup okularów korekcyjnych z filtrem do pracy przy komputerze, wynikający ze wskazań lekarza, nie ma związku z prowadzona przez podatnika działalnością  gospodarczą.

W podobnym duchu wypowiedziała się także Izba Skarbowa w Bydgoszczy  w interpretacji z 23.02.2009 r. (ITPB1/415-829/08/AK), w której uznała, że lekarz prowadząc prywatny gabinet lekarski w ramach działalności gospodarczej, nie może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów wydatków przeznaczonych na zakup okularów korekcyjnych.

Takie samo stanowisko zajęła Izba Skarbowa w Warszawie, która stwierdziła, że  wydatek na zakup okularów korekcyjnych ma na celu ochronę zdrowia osoby prowadzącej jednoosobową działalność gospodarczą w zakresie informatyki (12.03.2009 r.; IPPB1/415-42/09-2/EC). Wydatki uwarunkowane stanem zdrowia osoby prowadzącej działalność gospodarczą należą do wydatków o charakterze osobistym.

W powyższej kwestii można wziąć pod uwagę Dyrektywę Wspólnot Europejskich 90/270/EWG dotyczącą minimalnych wymagań w dziedzinie bezpieczeństwa i ochrony zdrowia przy pracy z urządzeniami wyposażonymi w monitory ekranowe. Przepisy dyrektywy nie stanowią, że ochrona ta prowadzona jest wyłącznie poprzez zakup okularów. Zgodnie z nią pracodawca ma zapewnić urządzenia korygujące. W tym pojęciu zawarta jest również ochrona zapewniona przez soczewki kontaktowe. Należy zatem uznać, że taki wydatek stanowi koszt uzyskania przychodów pracodawcy.
Z przepisów prawa pracy, które określają obowiązki pracodawcy względem pracownika wynika, że pracodawca ma obowiązek zapewnienia okularów korygujących, o ile ich stosowanie zaleca lekarz. Z powodu braku wyraźnych zapisów prawnych, duże wątpliwości budziła dotychczas kwestia zakupu szkieł kontaktowych.

Powyższą kwestię  wyjaśnił Dyrektor Departamentu Podatków Dochodowych w piśmie z 27.07.2009 r., nr DD3/066/46/CRS/09/586, w którym uznał, że z wyjaśnień Ministerstwa Pracy i Polityki Społecznej wynika, że w pewnych przypadkach pracodawca jest zobo¬wiązany na podstawie przepisów o bezpieczeństwie i higienie pracy do zapewnienia pracownikowi również soczewek kontaktowych. Chodzi tu o sytuacje, w których lekarz specjalista, w wyniku badań okulistycznych przeprowadzonych w ramach profilaktycznej opieki zdrowotnej, zaleci stosować przy obsłudze monitora zamiast okularów - soczewki kontaktowe, gdyż przy danej wadzie wzroku pracownika nie jest możliwe skorygowanie wzroku przy pomocy okularów.

Potwierdza to interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 30.11.2009 r., nr IPPB2/415-551/09-4/LK.

Warto przytoczyć wyrok  Naczelnego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 24.02.1999 r., w którym NSA wskazał, iż wydatki poniesione na zakup okularów korekcyjnych obiektywnie nie mają wpływu na uzyskanie przychodu w prowadzonej przez podatniczkę działalności, nie mogły więc być zaliczone do kosztów uzyskania przychodu. Konieczność używania okularów związana jest z wadą wzroku podatniczki i ma charakter osobisty. Do kosztów uzyskania przychodów w działalności gospodarczej zaliczyć można tylko te wydatki, które ściśle związane są z uzyskaniem przychodu.

Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie (16.06.2009 r., IPPB5/423-184/09-4/AM)  wskazał, że zgodnie z art. 8 ust. 2 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 1 grudnia 1998 r. w sprawie bezpieczeństwa i higieny pracy na stanowiskach wyposażonych w monitory ekranowe (Dz. U. z 1998 r. Nr 148, poz. 973), pracodawca jest obowiązany zapewnić pracownikom okulary korygujące wzrok, na podstawie zalecenia lekarza, jeżeli wyniki badań okulistycznych przeprowadzonych w ramach profilaktycznej opieki zdrowotnej,  wykażą potrzebę ich stosowania podczas pracy przy obsłudze monitora ekranowego. Wobec powyższego wydatki ponoszone przez pracodawcę, związane z dofinansowaniem do okularów korekcyjnych dla pracowników będą stanowić koszty uzyskania przychodów.

Analiza poszczególnych interpretacji urzędów skarbowych pokazuje, że do kosztów uzyskania przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej nie będzie można zaliczyć wydatków osobistych właściciela firmy. Przedsiębiorca, u którego zaistniała wada wzroku będzie zmuszony zakupić okulary z odpowiednimi szkłami niezależnie od tego czy prowadzi działalność gospodarczą, czy też działalności takiej nie prowadzi.

W przedmiotowej sprawie widać więc, że stanowiska organów skarbowych są jednolite. Jeżeli wydatek przeznaczony na zakup okularów korekcyjnych, dla osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą może być wykorzystywany na cele osobiste, to bowiem taki wydatek nie może być kosztem uzyskania przychodu. Poniesienie wydatków na zakup okularów nie ma realnego wpływu na wysokość przychodów uzyskiwanych ze świadczenia usług w zakresie prowadzonej działalności. W świetle przytoczonych interpretacji należy uznać, że możliwości takiej nie mają przedsiębiorcy, w sytuacji gdy zakupują dla siebie okulary korekcyjne, w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Natomiast wydatki związane z dofinansowaniem okularów korekcyjnych dla pracowników, stanowią dla przedsiębiorcy koszty uzyskania przychodu w momencie ich zwrotu pracownikowi.